โพชฌังคปริตร (โพชฌังคะปะริตตัง)
พระปริตรว่าด้วยโพชฌงค์ ๗ อ้างเหตุการณ์ที่พระมหากัสสปะ พระโมคคัลลานะ และพระพุทธองค์เองหายจากอาพาธเพราะได้ฟังโพชฌงค์ นิยมสวดให้ผู้ป่วยฟังเพื่อเป็นกำลังใจและความสวัสดี
ลำดับ ๑๐ จาก ๑๓๑๗ บท
องค์แห่งการตรัสรู้ ๗ ประการ และการตั้งสัจจะอธิษฐาน
- โพชฌังโค สะติสังขาโต, ธัมมานัง วิจะโย ตะถา,
- วิริยัมปีติปัสสัทธิ-, โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร,
- สะมาธุปเปกขะโพชฌังคา, สัตเตเต สัพพะทัสสินา,
- มุนินา สัมมะทักขาตา, ภาวิตา พะหุลีกะตา,
- สังวัตตันติ อะภิญญายะ, นิพพานายะ จะ โพธิยา,
- เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ, โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.
ทรงแสดงโพชฌงค์โปรดพระอัครสาวกทั้งสองให้หายจากโรคาพาธ
- เอกัส๎มิง สะมะเย นาโถ, โมคคัลลานัญจะ กัสสะปัง,
- คิลาเน ทุกขิตา ทิส๎วา, โพชฌังเค สัตตะ เทสะยิ,
- เต จะ ตัง อะภินันทิต๎วา, โรคา มุจจิงสุ ตังขะเณ,
- เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ, โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.
พระพุทธองค์หายจากพระโรคประชวรหลังฟังพระจุนทเถระสวดโพชฌงค์
- เอกะทา ธัมมะราชาปิ, เคลัญเญนาภิปีฬิโต,
- จุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะ, ภะณาเปต๎วานะ สาทะระตัง,
- สัมโมทิต๎วา จะ อาพาธา, ตัมหา วุฏฐาสิ ฐานะโส,
- เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ, โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.
อาพาธทั้งหลายดับสิ้นไม่เกิดขึ้นอีก และอธิษฐานพรความสวัสดี
- ปะหีนา เต จะ อาพาธา, ติณณันนัมปิ มะเหสินัง,
- มัคคาหะตะกิเลสาวะ, ปัตตานุปปัตติธัมมะตัง,
- เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ, โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๐ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๑๗ บท
- ประเภท
- พระปริตร
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- ตัวปริตรแต่งภายหลัง เรียบเรียงจากเหตุการณ์ใน สํ. มหา. คิลานสูตร (SN 46.14–16)
- ที่มาของสำนวน
คำอ่านโรมันPali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — บาลีอยู่ในหน้า Aṅgulimāla Paritta ของ dhammatalks (Section0059 ท่อนหลัง); จุดที่แก้คำพิมพ์ผิดของแหล่งไทย: "อะภินันทิตวาโรคา"→"อะภินันทิต๎วา โรคา" (เว้นวรรคตามบาลี)