
คำบูชาพระรัตนตรัย (โย โส ภะคะวา)
คำบูชาพระรัตนตรัยที่สวดขึ้นต้นทำวัตรเย็น กล่าวถวายเครื่องสักการะแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พร้อมพระธรรมและพระสงฆ์ แล้วอาราธนาให้ทรงรับเพื่อประโยชน์สุขแก่ผู้บูชาตลอดกาลนาน
- ไทย
- บาลี
- โรมัน
- คำแปล
รวมบทสวดพร้อมคำอ่าน คำแปล และลำดับการสวด สำหรับทุกช่วงเวลา

คำบูชาพระรัตนตรัยที่สวดขึ้นต้นทำวัตรเย็น กล่าวถวายเครื่องสักการะแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พร้อมพระธรรมและพระสงฆ์ แล้วอาราธนาให้ทรงรับเพื่อประโยชน์สุขแก่ผู้บูชาตลอดกาลนาน

บทเปิดของการไหว้พระสวดมนต์ กราบระลึกคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ทีละรัตนะแล้วกราบลงหนึ่งครั้งต่อหนึ่งรัตนะ รวมสามครั้ง ใช้ขึ้นต้นทั้งทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็น และการสวดมนต์ทั่วไป


บทนำของทำวัตรเย็น — นอบน้อมพระพุทธเจ้า (นะโม ๓ จบ) แล้วระลึกถึงพระพุทธคุณตามสูตร "อิติปิ โส ภะคะวา…" เป็นการเจริญพุทธานุสสติกรรมฐานไปพร้อมกับการทำวัตร

คาถาขับพรรณนาพระพุทธคุณด้วยถ้อยคำไพเราะ สวดต่อจากพุทธานุสสติในทำวัตรเย็น จบท้ายด้วยการมอบกายถวายชีวิตต่อพระพุทธเจ้าและคำขอขมาหากได้ล่วงเกินด้วยกาย วาจา ใจ

บทระลึกถึงพระธรรมคุณ ๖ ประการในทำวัตรเย็น สวดต่อจากพุทธาภิคีติ เป็นการเจริญธัมมานุสสติกรรมฐาน

คาถาขับพรรณนาพระธรรมคุณ สวดต่อจากธัมมานุสสติในทำวัตรเย็น จบท้ายด้วยการมอบตนต่อพระธรรมและคำขอขมาหากได้ล่วงเกิน

บทระลึกถึงพระสังฆคุณ ๙ ประการในทำวัตรเย็น สวดต่อจากธัมมาภิคีติ เป็นการเจริญสังฆานุสสติกรรมฐาน

คาถาขับพรรณนาพระสังฆคุณ เป็นบทปิดชุดอนุสสติ-อภิคีติทั้งสามของทำวัตรเย็น จบท้ายด้วยการมอบตนต่อพระสงฆ์และคำขอขมาหากได้ล่วงเกิน

บทพิจารณากายโดยแยกเป็น ๓๒ ส่วน (กายคตาสติ) ตั้งแต่ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ไปจนถึงอาการภายใน เพื่อเห็นว่ากายนี้เต็มไปด้วยของไม่สะอาด เป็นการคลายความยึดมั่นในกาย สวดในทำวัตรเย็นและใช้เป็นกรรมฐานประจำ

บทพิจารณาเนือง ๆ ๕ ประการ — ความแก่ ความเจ็บ ความตาย ความพลัดพราก และกรรมเป็นของตน สวดในทำวัตรเย็นเพื่อเตือนใจไม่ให้ประมาทและคลายความมัวเมาในชีวิต

บทแผ่เมตตาแก่ตนเองก่อนแผ่ให้ผู้อื่น ตามหลักที่ว่าผู้จะแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ได้จริง ต้องเห็นความปรารถนาสุขของตนก่อน นิยมสวดคู่กับบทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์