๗. โลมสกัสสปชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๒๖๕ · บรรทัด ๕๒๗๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อสฺส อินฺทสโม ราช อจฺจนฺตํ อชรามโร สเจ ตฺวํ ยญฺญํ ยเชยฺย อิสึ โลมสกสฺสปํ ฯ
สสมุทฺทปริยายํ มหึ สาครกุณฺฑลํ น อิจฺเฉ สห นินฺทาย เอวํ เสยฺห ๑ วิชานหิ ฯ
ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจรเณน วา ฯ
อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเชโ สาเยว ชีวิกา เสยฺโย ยา จาธมฺเมน เอสนา ฯ
อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช อญฺญํ อหึสยํ โลเก อปิ รชฺเชน ตํ วรํ ฯ
พลํ จนฺโท พลํ สุริโย พลํ สมณพฺราหฺมณา พลํ เวลา สมุทฺทสฺส พลาติพลมิตฺถิโย ฯ
ยถา อุคฺคตปํ สนฺตํ อิสึ โลมสกสฺสปํ ปิตุ อตฺถาย จนฺทวตี วาชเปยฺยํ อยาชยิ ฯ
ตํ โลภปกตํ กมฺมํ กฏุกํ กามเหตุกํ #๑ ม. เสยฺย ฯ ตสฺส มูลํ คเวสิสฺสํ เฉชฺชํ ราคํ สพนฺธนํ ฯ
ธิรตฺถุ กาเม สุพหูปิ โลเก ตโปว เสยฺโย กามคุเณหิ ราช ตโป กริสฺสามิ ปหาย กาเม ตเวว รฏฺฐํ จนฺทวตี จ โหตูติ ฯ โลมสกสฺสปชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๒๖๕ หน้าที่ ๒๖๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด