๗. โลมสกัสสปชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๒๖๕ · บรรทัด ๕๒๗๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
Assa indasamo rāja accantaṃ ajarāmaro sace tvaṃ yaññaṃ yajeyya isiṃ lomasakassapaṃ.
Sasamuddapariyāyaṃ mahiṃ sāgarakuṇḍalaṃ na icche saha nindāya evaṃ seyha 1- vijānahi.
Dhiratthu taṃ yasalābhaṃ dhanalābhañca brāhmaṇa yā vutti vinipātena adhammacaraṇena vā.
Api ce pattamādāya anāgāro paribbaje sāyeva jīvikā seyyo yā cādhammena esanā.
Api ce pattamādāya anāgāro paribbaje aññaṃ ahiṃsayaṃ loke api rajjena taṃ varaṃ.
Balaṃ cando balaṃ suriyo balaṃ samaṇabrāhmaṇā balaṃ velā samuddassa balātibalamitthiyo.
Yathā uggatapaṃ santaṃ isiṃ lomasakassapaṃ pitu atthāya candavatī vājapeyyaṃ ayājayi.
Taṃ lobhapakataṃ kammaṃ kaṭukaṃ kāmahetukaṃ @Footnote: 1 Ma. seyya. Tassa mūlaṃ gavesissaṃ chejjaṃ rāgaṃ sabandhanaṃ.
Dhiratthu kāme subahūpi loke tapova seyyo kāmaguṇehi rāja tapo karissāmi pahāya kāme taveva raṭṭhaṃ candavatī ca hotūti. Lomasakassapajātakaṃ sattamaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๒๖๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด