๘. อนุเลปทายกเถราปทาน (๓๐๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๑๐ · บรรทัด ๖๔๒๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๑๐]
|๓๑๐.๓๙| อตฺถทสฺสิสฺส มุนิโน อทฺทสํ สาวกํ อหํ นวกมฺมํ กโรนฺตสฺส สีมาย อุปคญฺฉหํ ฯ |๓๑๐.๔๐| นิฏฺฐิเต นวกมฺเม จ อนุเลปํ อทาสหํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปุญฺญกฺเขตฺเต อนุตฺตเร ฯ |๓๑๐.๔๑| อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อนุเลปสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๑๐.๔๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนุเลปทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อนุเลปทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๑๐ หน้าที่ ๓๘๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด