๓. หาสชนกเถราปทาน (๓๒๓)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๒๕ · บรรทัด ๖๖๕๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๒๕.๑๓| ทุมคฺเค ปํสุกูลิกํ ๓- ลคฺคํ ทิสฺวาน สตฺถุโน อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ภิยฺโย อุจฺจาริตํ มยา ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. โตสิโต ฯ ๒ ม. ยุ. คยฺห ฯ ๓ ม. ปํสุกูลกํ ฯ |๓๒๕.๑๔| ทูรโต ปฏิทิสฺวาน ๑- หาโส เม อุปปชฺชถ อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ภิยฺโย จิตฺตํ ปสาทยึ ฯ |๓๒๕.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ ฯ |๓๒๕.๑๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา หาสชนโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ หาสชนกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๒๕ หน้าที่ ๓๙๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด