๗. อุททาลกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๖๙ · บรรทัด ๗๔๙๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๖๙]
|๓๖๙.๒๔| สุชาโต ๑- นาม สมฺพุทฺโธ คงฺคากูเล วสี ตทา อุทฺทาลกํ คเหตฺวาน ปูชยึ อปราชิตํ ฯ |๓๖๙.๒๕| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๖๙.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุทฺทาลกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อุทฺทาลกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๖๙ หน้าที่ ๔๕๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด