๔. เสตุทายกเถราปทาน
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๕๔ · บรรทัด ๑๑๘๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๕๔.๑๖| วิปสฺสิโน ภควโต จงฺกมนฺตสฺส สมฺมุขา ปสนฺนจิตฺโต สุมโน เสตุํ การาปยึ อหํ ฯ |๕๔.๑๗| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เสตุํ การยึ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เสตุทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๕๔.๑๘| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๕๔.๑๙| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๕๔.๒๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เสตุทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เสตุทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๕๔ หน้าที่ ๗๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด