คลังชาดก

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๓๒ · บรรทัด ๑๘๘๗

ว่าด้วยผู้มีบริวารมากเป็นใหญ่ได้

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๓๔ · บรรทัด ๑๘๙๕

ว่าด้วยผู้ฉลาดย่อมช่วยตัวเองได้

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๓๖ · บรรทัด ๑๙๐๓

ว่าด้วยลูกศิษย์คิดล้างครู

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๓๘ · บรรทัด ๑๙๑๑

ว่าด้วยความปรารถนาไม่มีที่สิ้นสุด

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๔๐ · บรรทัด ๑๙๒๐

ว่าด้วยกาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๔๒ · บรรทัด ๑๙๒๗

ว่าด้วยคนมีปัญญาบริโภค

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๔๔ · บรรทัด ๑๙๓๔

ว่าด้วยปาทัญชลีราชกุมาร

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๔๖ · บรรทัด ๑๙๔๔

ว่าด้วยคนไม่รู้ธรรมด้วยญาณย่อมสงสัยในธรรม

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๔๘ · บรรทัด ๑๙๕๒

ว่าด้วยสาลกวานร

ทุกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๕๐ · บรรทัด ๑๙๖๐

ว่าด้วยเข้าใจว่าลิงเป็นฤาษี

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๕๒ · บรรทัด ๑๙๘๖

ว่าด้วยลูกศรคือกิเลส

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๕๕ · บรรทัด ๑๙๙๙

ว่าด้วยการเฆี่ยนตีเป็นการสั่งสอน

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๕๘ · บรรทัด ๒๐๐๙

ว่าด้วยขอสิ่งที่ไม่ควรขอ

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๖๑ · บรรทัด ๒๐๒๒

ว่าด้วยรู้ว่าเขาดีก็ต้องเลี้ยงให้สมดี

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๖๔ · บรรทัด ๒๐๓๒

ว่าด้วยโทษของการไม่รู้ประมาณ

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๖๗ · บรรทัด ๒๐๔๓

ว่าด้วยขุดบ่อได้ทรัพย์กลับพินาศเพราะขุดเกิน

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๐ · บรรทัด ๒๐๕๕

ว่าด้วยลิงเป็นสัตว์ไม่รู้จักเหตุ

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๓ · บรรทัด ๒๐๖๕

ว่าด้วยกามมีความสุขน้อยมีทุกข์มาก

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๖ · บรรทัด ๒๐๗๕

ว่าด้วยควรบูชาผู้มีพระคุณ

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๙ · บรรทัด ๒๐๙๐

ว่าด้วยทุกชีวิตเป็นทูตของท้อง