คลังชาดก

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๘๒ · บรรทัด ๒๑๑๒

ว่าด้วยไม่ควรพูดให้เกินความจริง

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๘๕ · บรรทัด ๒๑๒๕

ว่าด้วยความปรารถนาสมประสงค์ในกาลมีของ ๔ อย่าง

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๘๘ · บรรทัด ๒๑๓๗

ว่าด้วยหญิงทำบุรุษให้งงงวย

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๙๑ · บรรทัด ๒๑๔๘

ว่าด้วยปราสาทของพระเจ้ามหาปนาท

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๙๔ · บรรทัด ๒๑๕๘

ว่าด้วยถึงคราวกล้าควรกล้า

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๙๗ · บรรทัด ๒๑๗๐

ว่าด้วยมิตรสันถวะเกิดแต่แรกพบ

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๐๐ · บรรทัด ๒๑๘๑

ว่าด้วยปูทอง

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๐๓ · บรรทัด ๒๑๙๓

ว่าด้วยเหตุที่นายอุยยานบาลจะถูกติ

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๐๖ · บรรทัด ๒๒๐๕

ว่าด้วยถ้อยคำไพเราะทำให้คนรัก

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๐๙ · บรรทัด ๒๒๑๖

ว่าด้วยหน้าตาไม่ดีไม่ควรให้เป็นใหญ่

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๑๒ · บรรทัด ๒๒๓๖

ว่าด้วยการขี้เยี่ยวลงบ่อน้ำเป็นธรรมดาของหมาจิ้งจอก

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๑๕ · บรรทัด ๒๒๔๙

ว่าด้วยเรื่องของมิตร

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๑๘ · บรรทัด ๒๒๖๑

ว่าด้วยลิงสัปดน

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๒๑ · บรรทัด ๒๒๗๕

ว่าด้วยโทษของความโลเล

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๒๔ · บรรทัด ๒๒๘๕

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๒๗ · บรรทัด ๒๒๙๓

ว่าด้วยให้ช้างแก่ท้าวกาลิงคราช

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๐ · บรรทัด ๒๓๐๕

ว่าด้วยอาชีวกเจ้าเล่ห์

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๓ · บรรทัด ๒๓๑๙

ว่าด้วยลิงกับควาย

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๖ · บรรทัด ๒๓๒๙

ว่าด้วยความสำคัญผิด

ติกนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๙ · บรรทัด ๒๓๔๑

ว่าด้วยผู้ชอบทำลาย