๑๐. พันธนสูตร

[๓๕๒] เตน โข ปน สมเยน รญฺญา ปเสนทิโกสเลน มหาชนกาโย พนฺธาปิโต โหติ ฯ อปฺเปกจฺเจ รชฺชูหิ อปฺเปกจฺเจ อทฺทูหิ ๑ อปฺเปกจฺเจ สงฺขลิกาหิ ฯ อถ โข สมฺพหุลา ภิกฺขู ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย สาวตฺถึ ปิณฺฑาย ปวิสึสุ สาวตฺถิยํ ปิณฺฑาย จริตฺวา ๒ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺตา เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนา โข เต ภิกฺขู ภควนฺตํ เอตทโวจุํ อิธ ภนฺเต รญฺญา ปเสนทิโกสเลน มหาชนกาโย พนฺธาปิโต โหติ ๓ อปฺเปกจฺเจ รชฺชูหิ อปฺเปกจฺเจ อทฺทูหิ อปฺเปกจฺเจ สงฺขลิกาหีติ ฯ

[๓๕๓] อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมา คาถาโย อภาสิ #๑ สี. ยุ. อนฺทูหิ ฯ ๒ สี. ปวิสิตฺวา ฯ ๓ สี. ม. ยุ. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ฯ น ตํ ทฬฺหํ พนฺธนมาหุ ธีรา ยทายสํ ทารุชํ ปพฺพชญฺจ ๑ สารตฺตรตฺตา มณิกุณฺฑเลสุ ปุตฺเตสุ ทาเรสุ จ ยา อเปกฺขา เอตํ ทฬฺหํ พนฺธนมาหุ ธีรา โอหารินํ สิถิลํ ทุปฺปมุญฺจํ เอตมฺปิ เฉตฺวาน ปริพฺพชนฺติ อนเปกฺขิโน กามสุขํ ปหายาติ ฯ ปฐโม วคฺโค ฯ ตสฺสุทฺทานํ รหโท ๒ ปุริโส ราชา ปิยํ อตฺตานรกฺขิตา ๓ อปฺปกา อตฺถกรณา ๔ มลฺลิกา ยญฺญพนฺธนนฺติ ฯ ________________ #๑ พพฺพชญฺจาติ วา ปาโฐ ฯ ๒ ม. ยุ. ทหโร ฯ ๓ สี. อตฺเตน ฯ ม. ยุ. #ปิยอตฺตานรกฺขิโต ฯ ๔ ม. อฏฺฏกรณํ ฯ ทุติยวคฺโค ทุติโย _______ ปฐมํ ชฏิลสุตฺตํ