ปาณาติปาตสูตร

๘. ทุติยอามกธัญญเปยยาลวรรค

หมวดว่าด้วยอามกธัญญเปยยาลที่ ๒

๑. ปาณาติปาตสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการฆ่า สัตว์มีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์มีจำนวนมากกว่า ข้อนั้นเพราะเหตุไร ฯลฯ

ปาณาติปาตสูตรที่ ๑ จบ

๒. อทินนาทานสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการลักทรัพย์

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ ลักทรัพย์มีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการลักทรัพย์มีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

อทินนาทานสูตรที่ ๒ จบ

๓. กาเมสุมิจฉาจารสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ ประพฤติผิดในกามมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม มีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

กาเมสุมิจฉาจารสูตรที่ ๓ จบ

๔. มุสาวาทสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการพูดเท็จ

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ พูดเท็จมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการพูดเท็จมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

มุสาวาทสูตรที่ ๔ จบ

๕. เปสุญญสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากคำส่อเสียด

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจาก คำส่อเสียดมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากคำส่อเสียดมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

เปสุญญสูตรที่ ๕ จบ

๖. ผรุสวาจาสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากคำหยาบ

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากคำหยาบ มีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากคำหยาบมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

ผรุสวาจาสูตรที่ ๖ จบ

๗. สัมผัปปลาปสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจาก คำเพ้อเจ้อมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

สัมผัปปลาปสูตรที่ ๗ จบ

๘. พีชคามสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการพรากพืชคามและภูตคาม

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ พรากพืชคามและภูตคามมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการพรากพืชคาม และภูตคามมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

พีชคามสูตรที่ ๘ จบ

๙. วิกาลโภชนสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาล

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ บริโภคอาหารในเวลาวิกาลมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการบริโภค อาหารในเวลาวิกาลมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ

วิกาลโภชนสูตรที่ ๙ จบ

๑๐. คันธวิเลปนสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากของหอมและเครื่องลูบไล้

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ ทัดทรง ประดับ ตกแต่งร่างกายด้วยพวงดอกไม้ของหอมและเครื่องประทินผิวอันเป็น ลักษณะแห่งการแต่งตัวมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการทัดทรง ประดับ ตกแต่งร่างกายด้วยดอกไม้ ของหอม และเครื่องประทินผิว อันเป็นลักษณะแห่ง การแต่งตัว มีจำนวนมากกว่า”

คันธวิเลปนสูตรที่ ๑๐ จบ

ทุติยอามกธัญญเปยยาลวรรคที่ ๘ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปาณาติปาตสูตร ๒. อทินนาทานสูตร

๓. กาเมสุมิจฉาจารสูตร ๔. มุสาวาทสูตร

๕. เปสุญญสูตร ๖. ผรุสวาจาสูตร

๗. สัมผัปปลาปสูตร ๘. พีชคามสูตร

๙. วิกาลโภชนสูตร ๑๐. คันธวิเลปนสูตร