๒. ติสสเมตเตยยปัญหา

๒. ติสสเมตเตยยมาณวกปัญหา ๑-

ว่าด้วยปัญหาของติสสเมตเตยยมาณพ

(ติสสเมตเตยยมาณพทูลถามดังนี้)

ใครชื่อว่าเป็นผู้สันโดษในโลกนี้

ความหวั่นไหวทั้งหลายย่อมไม่มีแก่ใคร

ใครรู้ชัดส่วนสุดทั้ง ๒ ด้านแล้ว ๒-

ไม่ยึดติดในท่ามกลางด้วยมันตา

พระองค์ตรัสเรียกใครว่า เป็นมหาบุรุษ

ใครล่วงพ้นเครื่องร้อยรัดในโลกนี้ได้

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า เมตเตยยะ)

บุคคลเป็นผู้มีพรหมจรรย์ ๓- (เพราะเห็นโทษ) ในกามทั้งหลาย

ชื่อว่า เป็นผู้สันโดษ ผู้คลายตัณหาแล้ว

มีสติทุกเมื่อ รู้ธรรมทั้งหลายแล้วดับกิเลสได้

ภิกษุนั้นชื่อว่า เป็นผู้ไม่หวั่นไหว

ภิกษุนั้นชื่อว่า รู้ชัดส่วนสุดทั้ง ๒ ด้านแล้ว

ไม่ยึดติดในท่ามกลางด้วยมันตา

เราเรียกภิกษุนั้นว่า เป็นมหาบุรุษ

ภิกษุนั้นชื่อว่า ล่วงพ้นเครื่องร้อยรัดในโลกนี้ได้

ติสสเมตเตยยมาณวกปัญหาที่ ๒ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเทียบ ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๖๕-๖๗/๑๓

@๒ ส่วนสุด ๒ ด้าน ได้แก่ ผัสสะเป็นส่วนสุดด้านหนึ่ง ผัสสสมุทัยเป็นส่วนสุดด้านหนึ่ง ผัสสนิโรธอยู่ท่ามกลาง

@เป็นต้น (ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๑๑/๗๙)

@๓ พรหมจรรย์ ในที่นี้หมายถึงมรรคพรหมจรรย์ (ขุ.สุ.อ. ๒/๑๐๔๘/๔๓๖)