๖. เพลัฏฐสีสเถรคาถา

๖. เพลัฏฐสีสเถรคาถา

ภาษิตของพระเพลัฏฐสีสเถระ

ทราบว่า ท่านพระเพลัฏฐสีสเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

โคอาชาไนย เจริญเต็มที่เทียมไถแล้ว

ย่อมลากไถไปได้โดยไม่ลำบาก ฉันใด

เราเมื่อได้ความสุข ปราศจากอามิส ๑- เจือปนแล้ว

วันคืนทั้งหลาย ย่อมผ่านพ้นเราไปโดยไม่ยาก ฉันนั้น

๗. ทาสกเถรคาถา

ภาษิตของพระทาสกเถระ

ทราบว่า ท่านพระทาสกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

เมื่อใด บุคคลผู้ถูกความง่วงเหงาครอบงำบริโภคมาก

ชอบแต่นอนกลิ้งเกลือกไปมา

เมื่อนั้น เขาย่อมมีปัญญาเฉื่อยชา ชอบเข้าห้องเป็นอาจิณ

เหมือนสุกรอ้วนที่เขาขุนด้วยเศษอาหาร (นอนกลิ้งเกลือกไปมา)

๘. สิงคาลเถรคาถา

ภาษิตของพระสิงคาลเถระ

ทราบว่า ท่านพระสิงคาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

ภิกษุอยู่ในป่าเภสกฬาวัน พิจารณาแผ่นดินคืออัตภาพนี้

ด้วยเข้าใจว่า เป็นกระดูกล้วน เป็นอารมณ์

ย่อมชื่อว่าเป็นทายาทของพระพุทธเจ้า

เราเข้าใจว่า ท่านรูปนั้นเห็นจะละกามราคะได้เร็วพลันแน่แท้

@เชิงอรรถ :

@๑ ความสุขจากผลสมาบัติที่ไม่เจือด้วยอามิส ๓ คือ อามิสคือกาม อามิสคือโลก อามิสคือวัฏฏะ

@(ขุ.เถร.อ. ๑/๑๖/๑๐๒)