๗. โสณโปฏิริยปุตตเถรคาถา

๗. โสณโปฏิริยปุตตเถรคาถา

ภาษิตของพระโสณโปฏิริยปุตตเถระ

(พระผู้มีพระภาค เมื่อจะตรัสสอนพระโสณโปฏิริยบุตรเถระ จึงได้ตรัสพระคาถาว่า)

ราตรีที่ประกอบด้วยฤกษ์มาลินี ๑-

มิใช่เป็นราตรีที่จะหลับก่อน

ราตรีเช่นนี้เป็นราตรีที่ผู้รู้แจ้งปรารถนาแล้ว

เพื่อประกอบความเพียรโดยแท้

@เชิงอรรถ :

@๑ ฤกษ์มาลินี หมายถึง ฤกษ์ที่มีดวงดาวขึ้นเป็นกลุ่มเหมือนพวงดอกไม้ (ดาวลูกไก่) เป็นฤกษ์ที่ควรทำความ

@เพียร ไม่ใช่เวลานอน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๙๓/๔๘๘)

(พระโสณโปฏิริยเถระได้ฟังพระดำรัสนั้นก็สลดใจ กลับได้หิริโอตตัปปะ อธิษฐานอัพโภกาสิกังคธุดงค์ ๑- กระทำการเจริญวิปัสสนา ได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า)

ถ้าช้างพึงเหยียบเราผู้ตกจากคอช้าง

เราตายเสียในสงครามประเสริฐกว่า

แพ้แล้วเป็นอยู่จะประเสริฐอะไร

๘. นิสภเถรคาถา

ภาษิตของพระนิสภเถระ

(พระนิสภเถระ เมื่อจะกล่าวสอนภิกษุสหายทั้งหลาย จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

วิญญูชนละเบญจกามคุณ ซึ่งน่ารักน่ารื่นรมย์ใจ

ออกบวชด้วยศรัทธา พึงทำที่สุดทุกข์ได้

เราไม่อยากตาย ไม่อยากเป็นอยู่

แต่เรามีสติสัมปชัญญะอยู่เฉพาะหน้า คอยเวลาอันควร

๙. อุสภเถรคาถา

ภาษิตของพระอุสภเถระ

(พระอุสภเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

เราฝันว่าได้ห่มจีวรสีใบมะม่วงอ่อนเฉวียงบ่า

นั่งบนคอช้าง เข้าไปบิณฑบาตยังหมู่บ้าน

ลงจากคอช้างแล้ว ได้ความสลดใจ

ครั้งนั้น เรานั้นมีความสว่าง

ได้ความสลดใจ ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว

@เชิงอรรถ :

@๑ องค์แห่งผู้ถือการอยู่ที่แจ้งเป็นวัตร (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๙๔/๔๘๘)