๓. ปัลลังกวิมาน
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๑ · บรรทัด ๘๗๘
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓๑. ๓. ปลฺลงฺกวิมานวณฺณนา
ปลฺลงฺกเสฏฺเฐ มณิโสวณฺณจิตฺเตติ ปลฺลงฺกวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม. ๑- เตน จ สมเยน สาวตฺถิยํ อญฺญตรสฺส อุปาสกสฺส ธีตา กุลปเทสาทินา สทิสสฺส ตตฺเถว อญฺญตรสฺส กุลปุตฺตสฺส ทินฺนา. สา จ โหติ อกฺโกธนา สีลาจารสมฺปนฺนา ปติเทวตา สมาทินฺนปญฺจสีลา, อุโปสเถ สกฺกจฺจํ อุโปสถสีลานิ จ รกฺขติ. สา อปรภาเค กาลํ กตฺวา ตาวตึเสสุ อุปฺปชฺชิ. ตํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลานตฺเถโร เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว คนฺตฺวา:-
"ปลฺลงฺกเสฏฺเฐ มณิโสณฺณจิตฺเต
ปุปฺผาภิกิณฺเณ สยเน อุฬาเร
ตตฺถจฺฉสิ เทวิ มหานุภาเว
อุจฺจาวจา อิทฺธิ วิกุพฺพมานา.
อิมา จ เต อจฺฉราโย สมนฺตโต
นจฺจนฺติ คายนฺติ ปโมทยนฺติ
เทวิทฺธิปตฺตาสิ มหานุภาเว
มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ
เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา
วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ คาถาหิ ปุจฺฉิ. ๒-
สาปิสฺส อิมาหิ คาถาหิ พฺยากาสิ:-
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเมติ ปาฐา น ทิสฺสนฺติ. เอวมุปริปิ ๒ สี. ปฏิปุจฺฉิ
"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา
อฑฺเฒ กุเล สุณิสา อโหสึ
อกฺโกธนา ภตฺตุ วสานุวตฺตินี
อุโปสเถ อปฺปมตฺตา อโหสึ.
มนุสฺสภูตา ทหรา อปาปิกา ๑-
ปสนฺนจิตฺตา ปติมาภิราธยึ
ทิวา จ รตฺโต จ มนาปจารินี
อหํ ปุเร สีลวตี อโหสึ.
ปาณาติปาตา วิรตา อโจริกา
สํสุทฺธกายา สุจิพฺรหฺมจารินี
อมชฺชปา โน จ มุสา อภาณึ
สิกฺขาปเทสุ ปริปูรการินี.
จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ยา จ ปกฺขสฺส อฏฺฐมี
ปาฏิหาริยปกฺขญฺจ ปสนฺนมานสา อหํ.
อฏฺฐงฺคุเปตํ อนุธมฺมจารินี
อุโปสถํ ปีติมนา อุปาวสึ
อิมญฺจ อริยํ อฏฺฐงฺควเรหุเปตํ
สมาทิยิตฺวา กุสลํ สุขุทฺรยํ.
ปติมฺหิ กลฺยาณี วสานุวตฺตินี ๒-
อโหสึ ปุพฺเพ สุคตสฺส สาวิกา.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ทหราสปาปิกา ๒ ก. กลฺยาณวสานุวตฺตินี
เอตาทิสํ กุสลํ ชีวโลเก
กมฺมํ กริตฺวาน วิเสสภาคินี
กายสฺส เภทา อภิสมฺปรายํ
เทวิทฺธิปตฺตา สุคติมฺหิ อาคตา.
วิมานปาสาทวเร มโนรเม
ปริวาริตา อจฺฉราสงฺคเณน
สยํปภา เทวคณา รเมนฺติ มํ ๑-
ทีฆายุกึ เทววิมานมาคตนฺ"ติ.
#[๓๐๗] ตตฺถ ปลฺลงฺกเสฏฺเฐติ ปลฺลงฺกวเร อุตฺตมปลฺลงฺเก. ตํเยวสฺส เสฏฺฐตํ ทสฺเสตุํ "มณิโสณฺณจิตฺเต"ติ วุตฺตํ, วิวิธรตนรํสิชาลสมุชฺชเลหิ มณีหิ เจว สุวณฺเณน จ วิจิตฺเต "ตตฺถา"ติ "สยเน"ติ จ วุตฺเต สยิตพฺพฏฺฐานภูเต ปลฺลงฺกเสฏฺเฐ.
#[๓๐๘] เตติ ตุยฺหํ สมนฺตโต. "ปโมทยนฺตี"ติ ปทํ ปน ๒- อเปกฺขิตฺวา "ตนฺ"ติ วิภตฺติ วิปริณาเมตพฺพา. ปโมทยนฺตีติ วา ปโมทนํ กโรนฺติ, ปโมทนํ ตุยฺหํ อุปฺปาเทนฺตีติ อตฺโถ.
#[๓๑๐] ทหรา อปาปิกาติ ทหราปิ ๓- อปาปิกา. "ทหราสุ ปาปิกา"ติ วา ปาโฐ, โสเยวตฺโถ. "ทหรสฺสาปาปิกา"ติปิ ปฐนฺติ, ทหรสฺส สามิกสฺส อปาปิกา, สกฺกจฺจํ อุปฏฺฐาเนน อนติจริยาย จ ภทฺทิกาติ อตฺโถ. เตน วุตฺตํ "ปสนฺนจิตฺตา"ติอาทิ. อภิราธยินฺติ อาราเธสึ. รตฺโตติ รตฺติยํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ก. รมนฺติ มํ ๒ ม. ปรปทํ
@๓ สี. ทหราสปาปิกาติ ทหรา อาสึ
#[๓๑๑] อโจริกาติ โจริยรหิตา, อทินฺนาทานา ปฏิวิรตาติ อตฺโถ. "วิรตา จ โจริยา"ติปิ ปาโฐ, เถยฺยโต จ วิรตาติ อตฺโถ. สํสุทฺธกายาติ ปริสุทฺธกายกมฺมนฺตตาย สมฺมเทว สุทฺธกายา, ตโต เอว สุจิพฺรหฺมจารินี สามิกโต อญฺญตฺถ อพฺรหฺมจริยาสมฺภวโต. ตถา หิ วุตฺตํ:-
"มยญฺจ ภริยา นาติกฺกมาม
อเมฺหปิ ภริยา นาติกฺกมนฺติ
อญฺญตฺร ตาหิ พฺรหฺมจริยํ จราม
ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร"ติ. ๑-
อถ วา สุจิพฺรหฺมจารินีติ สุจิโน สุทฺธสฺส พฺรหฺมสฺส เสฏฺฐสฺส อุโปสถสีลสฺส, มคฺคพฺรหฺมจริยสฺส วา อนุรูปสฺส ปุพฺพภาคพฺรหฺมจริยสฺส วเสน สุจิพฺรหฺมจารินี.
#[๓๑๓] อนุธมฺมจารินีติ อริยานํ ธมฺมสฺส อนุธมฺมํ จรณสีลา. อิมญฺจ อนนฺตรํ วุตฺตํ นิทฺโทสตาย อริยํ, อฏฺฐงฺควเรหิ ๒- อฏฺฐหิ อุตฺตมงฺเคหิ อริยตฺตา เอว วา อริยฏฺฐงฺควเรหิ อุเปตํ อาโรคฺยฏฺเฐน อนวชฺชฏฺเฐน จ กุสลํ สุขวิปากตาย สุขานิสํสตาย จ สุขุทฺรยํ อุปาวสินฺติ โยชนา.
#[๓๑๔] วิเสสภาคินีติ วิเสสสฺส ทิพฺพสฺส สมฺปตฺติภวสฺส ภาคินี. สุคติมฺหิ อาคตาติ สุคตึ อาคตา อุปคตา, สุคติมฺหิ วา สุคติยํ ทิพฺพสมฺปตฺติยํ อาคตา. "สุคตึ หิ อาคตา"ติปิ ปาโฐ ตตฺถ หีติ นิปาตมตฺตํ, เหตุอตฺโถ วา, ยสฺมา สุคตึ อาคตา, ตสฺมา วิเสสภาคินีติ โยชนา.
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ.ชา.ทสก. ๒๗/๑๔๑๕/๒๘๙ (สฺยา) ๒ สี.,อิ. อฏฺฐงฺควเรหีติ
#[๓๑๕] วิมานปาสาทวเรติ วิมาเนสุ อุตฺตมปาสาเท, วิมานสงฺขาเต วา อคฺคปาสาเท, วิมาเน วา วิคตมาเน อปฺปมาเณ มหนฺเต วรปาสาเท ปริวาริตา อจฺฉราสงฺคเณน สยํปภา ปโมทามิ, "อมฺหี"ติ วา ปทํ อาเนตฺวา โยเชตพฺพํ. ทีฆายุกินฺติ เหฏฺฐิเมหิ เทเวหิ ทีฆตรายุกตาย ตตฺรูปปนฺเนหิ อนปฺปายุกตาย จ ทีฆายุกึ มํ ยถาวุตฺตํ เทววิมานมาคตํ อุปคตํ เทวคณา รเมนฺตีติ ๑- โยชนา. เสสํ วุตฺตนยเมว.
ปลฺลงฺกวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด