๗. กาติยานเถรคาถา

|๓๕๓.๔๑๑| ๗ อุฏฺฐาหิ นิสีท กาติยาน มา นิทฺทาพหุโล ๑- อหุ ชาครสฺสุ มา ตํ อลสํ ปมตฺตพนฺธุ กูเฏเนว ชินาตุ มจฺจุราชา ฯ |๓๕๓.๔๑๒| เสยฺยถาปิ ๑- มหาสมุทฺทเวโค เอวํ ชาติชราติวตฺตเต ตํ โส กโรหิ สุทีปมตฺตโน ตฺวํ น หิ ตาณํ ตว วิชฺชเตธ ๒- อญฺญํ ฯ |๓๕๓.๔๑๓| สตฺถา หิ วิเชสิ มคฺคเมตํ สงฺคา ชาติชราภยา อตีตํ ปุพฺพาปรรตฺตมปฺปมตฺโต อนุยุญฺชสฺสุ ทฬฺหํ กโรหิ โยคํ ฯ |๓๕๓.๔๑๔| ปุริมานิ ปมุญฺจ พนฺธนานิ สงฺฆาฏีขุรมุณฺฑภิกฺขโภชี มา ขิฑฺฑารติญฺจ มา นิทฺทํ อนุยุญฺชิตฺถ ฌิยาย ๓- กาติยาน ฯ |๓๕๓.๔๑๕| ฌายาหิ ชินาหิ กาติยาน @เชิงอรรถ: ๑ สี. ยุ. สยถาปิ ฯ ๒ ม. ยุ. ว ฯ ๓ ม. ฌาย ฯ โยคกฺเขมปเถ สุโกวิโทสิ ปปฺปุยฺย อนุตฺตรํ วิสุทฺธึ ปรินิพฺพาหิสิ วารินาว โชติ ฯ |๓๕๓.๔๑๖| ปชฺโชตกโร ปริตฺตรํโส วาเตน วินมฺยเต ลตาว เอวมฺปิ ตุวํ อนาทิยมาโน ๑- มารํ อินฺทสโคตฺต นิทฺธุนาหิ ฯ โส เวทยิตาสุ วีตราโค กาลํ กงฺข อิเธว สีติภูโตติ ฯ กาติยาโน เถโร ฯ