๑๑. นหาตกมุนีเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๕๗ · บรรทัด ๖๖๔๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓๕๗. ๑๑. นฺหาตกมุนิตฺเถรคาถาวณฺณนา
วาตโรคาภินีโตติอาทิกา อายสฺมโต นฺหาตกมุนิตฺเถรสฺส ๔- คาถา. กา อุปฺปตฺติ?
อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว ปุญฺญานิ อุปจินิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท ราชคเห พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต วิชฺชาฏฺฐานาทีสุ นิปฺผตฺตึ คโต นฺหาตกลกฺขณโยเคน นฺหาตโกติ ปญฺญายิตฺถ. โส
@เชิงอรรถ: ๑ ม. กโรติ, อิ. อิริยติ ๒ สี.,อิ. สาธุนา สาธุ
@๓ สี.,อิ. อาชญฺญการินา ทมิโต ๔ ฉ.ม. นฺหาตกมุนิสฺส ตาปสปพฺพชํ ปพฺพชิตฺวา ราชคหสฺส ติโยชนปฺปมาเณ ฐาเน อรญฺญายตเน นีวาเรหิ ยาเปนฺโต อคฺคึ ปริจารยมาโน วสติ. ตสฺส สตฺถา ฆเฏ วิย ปทีปํ ๑- หทยพฺภนฺตเร ปชฺชลนฺตํ อรหตฺตูปนิสฺสยํ ทิสฺวา อสฺสมปทํ อคมาสิ. โส ภควนฺตํ ทิสฺวา หฏฺฐตุฏฺโฐ อตฺตโน อุปกปฺปนนิยาเมน อาหารํ อุปเนสิ. ตํ ภควา ปริภุญฺชิ. เอวํ ตโย ทิวเส ทตฺวา จตุตฺถทิวเส "ภควา ตุเมฺห ปรมสุขุมาลา, กถํ อิมินา อาหาเรน ยาเปถา"ติ อาห. ตสฺส สตฺถา อริยสนฺโตสคุณํ ปกาเสนฺโต ธมฺมํ เทเสสิ. ตาปโส ตํ สุตฺวา โสตาปนฺโน หุตฺวา ปพฺพชิตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. ภควา ตํ อรหตฺเต ปติฏฺฐเปตฺวา คโต. โส ปน ตตฺเถว วิหรนฺโต อปรภาเค วาตาพาเธน อุปทฺทุโต อโหสิ. สตฺถา ตตฺถ คนฺตฺวา ปฏิสนฺถารมุเขน ตสฺส วิหารํ ปุจฺฉนฺโต:-
"วาตโรคาภินีโต ตฺวํ วิหรํ กานเน วเน
ปวิฏฺฐโคจเร ๒- ลูเข กถํ ภิกฺขุ กริสฺสสี"ติ คาถมาห. อถ เถโร:-
"ปีติสุเขน วิปุเลน ผริตฺวาน สมุสฺสยํ
ลูขมฺปิ อภิสมฺโภนฺโต วิหริสฺสามิ กานเน.
ภาเวนฺโต สตฺต โพชฺฌงฺเค อินฺทฺริยานิ พลานิ จ
ฌานโสขุมฺมสมฺปนฺโน ๓- วิหริสฺสํ อนาสโว.
วิปฺปมุตฺตํ กิเลเสหิ สุทฺธจิตฺตํ อนาวิลํ
อภิณฺหํ ปจฺจเวกฺขนฺโต วิหริสฺสํ อนาสโว.
อชฺฌตฺตญฺจ พหิทฺธา จ เย เม วิชฺชึสุ อาสวา
สพฺเพ อเสสา อุจฺฉินฺนา น จ อุปฺปชฺชเร ปุน.
ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺญาตา ติฏฺฐนฺติ ฉินฺนมูลกา
ทุกฺขกฺขโย อนุปฺปตฺโต นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว"ติ อิมาหิ เสสคาถาหิ อตฺตโน วิหารํ สตฺถุ ปเวเทสิ.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ฆเฏ ทีปสทิสํ ๒ ฉ.ม.,อิ. ปวิทฺธโคจเร ๓ ปาลิ. ฌานสุขุมสมฺปนฺโน
ตตฺถ ฌานโสขุมฺมสมฺปนฺโนติ ฌานสุขุมภาเวน สมนฺนาคโต. ฌานสุขุมํ นาม อรูปชฺฌานํ, ตสฺมา อฏฺฐสมาปตฺติลาภิมฺหีติ วุตฺตํ โหติ. เตน อตฺตโน อุภโตภาค- วิมุตฺติตํ ทสฺเสติ. อปเร ปนาหุ "โสขุมฺมนฺติ อคฺคมคฺคผเลสุ อธิปญฺญาสิกฺขา อธิปฺเปตา, ตโต ฌานคฺคหเณน ๑- อตฺตโน อุภโตภาควิมุตฺติตํ วิภาเวตี"ติ. วิปฺปมุตฺตํ กิเลเสหีติ ปฏิปสฺสทฺธิวิมุตฺติยา สพฺพกิเลเสหิ วิมุตฺตํ, ตโตเอว สุทฺธจิตฺตํ, อนาวิลสงฺกปฺปตาย อนาวิลํ, ตีหิปิ ปเทหิ อรหตฺตผลจิตฺตเมว วทติ. เสสํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว. อิมเมว จ เถรสฺส อญฺญาพฺยากรณํ อโหสีติ.
นฺหาตกมุนิตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด