ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เถรคาถา
  10. /
  11. ฉักกนิบาต
  12. /
  13. ๑๑. นหาตกมุนีเถรคาถา

๑๑. นหาตกมุนีเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๕๗ · บรรทัด ๖๖๔๓

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๓๕๗. ๑๑. นฺหาตกมุนิตฺเถรคาถาวณฺณนา

วาตโรคาภินีโตติอาทิกา อายสฺมโต นฺหาตกมุนิตฺเถรสฺส ๔- คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว ปุญฺญานิ อุปจินิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท ราชคเห พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต วิชฺชาฏฺฐานาทีสุ นิปฺผตฺตึ คโต นฺหาตกลกฺขณโยเคน นฺหาตโกติ ปญฺญายิตฺถ. โส

@เชิงอรรถ: ๑ ม. กโรติ, อิ. อิริยติ ๒ สี.,อิ. สาธุนา สาธุ

@๓ สี.,อิ. อาชญฺญการินา ทมิโต ๔ ฉ.ม. นฺหาตกมุนิสฺส ตาปสปพฺพชํ ปพฺพชิตฺวา ราชคหสฺส ติโยชนปฺปมาเณ ฐาเน อรญฺญายตเน นีวาเรหิ ยาเปนฺโต อคฺคึ ปริจารยมาโน วสติ. ตสฺส สตฺถา ฆเฏ วิย ปทีปํ ๑- หทยพฺภนฺตเร ปชฺชลนฺตํ อรหตฺตูปนิสฺสยํ ทิสฺวา อสฺสมปทํ อคมาสิ. โส ภควนฺตํ ทิสฺวา หฏฺฐตุฏฺโฐ อตฺตโน อุปกปฺปนนิยาเมน อาหารํ อุปเนสิ. ตํ ภควา ปริภุญฺชิ. เอวํ ตโย ทิวเส ทตฺวา จตุตฺถทิวเส "ภควา ตุเมฺห ปรมสุขุมาลา, กถํ อิมินา อาหาเรน ยาเปถา"ติ อาห. ตสฺส สตฺถา อริยสนฺโตสคุณํ ปกาเสนฺโต ธมฺมํ เทเสสิ. ตาปโส ตํ สุตฺวา โสตาปนฺโน หุตฺวา ปพฺพชิตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. ภควา ตํ อรหตฺเต ปติฏฺฐเปตฺวา คโต. โส ปน ตตฺเถว วิหรนฺโต อปรภาเค วาตาพาเธน อุปทฺทุโต อโหสิ. สตฺถา ตตฺถ คนฺตฺวา ปฏิสนฺถารมุเขน ตสฺส วิหารํ ปุจฺฉนฺโต:-

[๔๓๕]

"วาตโรคาภินีโต ตฺวํ วิหรํ กานเน วเน

ปวิฏฺฐโคจเร ๒- ลูเข กถํ ภิกฺขุ กริสฺสสี"ติ คาถมาห. อถ เถโร:-

[๔๓๖]

"ปีติสุเขน วิปุเลน ผริตฺวาน สมุสฺสยํ

ลูขมฺปิ อภิสมฺโภนฺโต วิหริสฺสามิ กานเน.

[๔๓๗]

ภาเวนฺโต สตฺต โพชฺฌงฺเค อินฺทฺริยานิ พลานิ จ

ฌานโสขุมฺมสมฺปนฺโน ๓- วิหริสฺสํ อนาสโว.

[๔๓๘]

วิปฺปมุตฺตํ กิเลเสหิ สุทฺธจิตฺตํ อนาวิลํ

อภิณฺหํ ปจฺจเวกฺขนฺโต วิหริสฺสํ อนาสโว.

[๔๓๙]

อชฺฌตฺตญฺจ พหิทฺธา จ เย เม วิชฺชึสุ อาสวา

สพฺเพ อเสสา อุจฺฉินฺนา น จ อุปฺปชฺชเร ปุน.

[๔๔๐]

ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺญาตา ติฏฺฐนฺติ ฉินฺนมูลกา

ทุกฺขกฺขโย อนุปฺปตฺโต นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว"ติ อิมาหิ เสสคาถาหิ อตฺตโน วิหารํ สตฺถุ ปเวเทสิ.

@เชิงอรรถ: ๑ ม. ฆเฏ ทีปสทิสํ ๒ ฉ.ม.,อิ. ปวิทฺธโคจเร ๓ ปาลิ. ฌานสุขุมสมฺปนฺโน

ตตฺถ ฌานโสขุมฺมสมฺปนฺโนติ ฌานสุขุมภาเวน สมนฺนาคโต. ฌานสุขุมํ นาม อรูปชฺฌานํ, ตสฺมา อฏฺฐสมาปตฺติลาภิมฺหีติ วุตฺตํ โหติ. เตน อตฺตโน อุภโตภาค- วิมุตฺติตํ ทสฺเสติ. อปเร ปนาหุ "โสขุมฺมนฺติ อคฺคมคฺคผเลสุ อธิปญฺญาสิกฺขา อธิปฺเปตา, ตโต ฌานคฺคหเณน ๑- อตฺตโน อุภโตภาควิมุตฺติตํ วิภาเวตี"ติ. วิปฺปมุตฺตํ กิเลเสหีติ ปฏิปสฺสทฺธิวิมุตฺติยา สพฺพกิเลเสหิ วิมุตฺตํ, ตโตเอว สุทฺธจิตฺตํ, อนาวิลสงฺกปฺปตาย อนาวิลํ, ตีหิปิ ปเทหิ อรหตฺตผลจิตฺตเมว วทติ. เสสํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว. อิมเมว จ เถรสฺส อญฺญาพฺยากรณํ อโหสีติ.

นฺหาตกมุนิตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๓ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๑๐. สุมนเถรคาถากลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖ฉักกนิบาตหัวข้อถัดไป๑๒. พรหมทัตตเถรคาถา