๘. อัมพวิมาน

๘. อัมพวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ถวายวัดสวนมะม่วง

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

สวนมะม่วงทิพย์ของเธอ น่ารื่นรมย์ ในสวนนี้มีปราสาทกว้างใหญ่

กึกก้องไปด้วยเสียงดนตรีต่างๆ เหล่าเทพอัปสรก็ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว

ปราสาทของเธอนี้มีประทีปทองดวงใหญ่สว่างไสวอยู่เป็นนิตย์

แวดล้อมโดยรอบด้วยต้นมะม่วงที่มีผลเป็นผ้า

[๗๘๕-๗๘๖] เพราะบุญอะไรเธอจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

ชาติก่อนดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ในมนุษยโลก

ดิฉันได้สร้างวิหารแวดล้อมด้วยต้นมะม่วงถวายสงฆ์

เมื่อให้สร้างวิหารสำเร็จเรียบร้อยแล้ว จะทำการฉลอง

จึงใช้ผ้าประดับต้นมะม่วงทั้งหลายแล้ว แต่งให้เป็นผลมะม่วง

ดิฉันเลื่อมใสตามประทีปไว้ที่ต้นมะม่วงเหล่านั้น

นิมนต์หมู่สาวกของพระผู้มีพระภาคซึ่งเป็นหมู่ที่สูงสุดให้ฉันแล้ว

ได้มอบถวายวิหารนั้นแด่สงฆ์ด้วยมือทั้งสองของตน

เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีสวนมะม่วงที่น่ารื่นรมย์

ในสวนนี้มีปราสาทกว้างใหญ่

กึกก้องไปด้วยเสียงดนตรีต่างๆ เหล่าเทพอัปสรก็ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว

ปราสาทของดิฉันนี้มีประทีปทองดวงใหญ่สว่างไสวอยู่เป็นนิตย์

แวดล้อมโดยรอบด้วยต้นมะม่วงที่มีผลเป็นผ้า

[๗๙๓-๗๙๔] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

อัมพวิมานที่ ๘ จบ