๒. อาคาริยวิมาน ที่ ๒

อรรถกถาทุติยอคาริยวิมาน

ทุติยอคาริยวิมาน มีความว่า ยถา วนํ จิตฺตลตํ เป็นต้น.

ในทุติยอคาริยวิมานนั้น อัตถุปปัตติ เหตุเกิดเรื่องก็เช่นเดียวกับปฐมอคาริยวิมาน แล.

พระเถระถามว่า

จิตรลดาวัน อุทยานอันประเสริฐสูงสุด ของทวยเทพชั้นไตรทศ ย่อมส่องรัศมีฉันใด วิมานนี้ของท่านก็อุปมาฉันนั้น ส่องรัศมีอยู่ในอากาศ.

ท่านบรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไรไว้ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.

เทพบุตรได้พยากรณ์สมบัติของตนว่า

เทพบุตรนั้นดีใจ ถูกท่านพระโมคคัลลานะถามแล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า

ในมนุษยโลก ข้าพเจ้ากับภริยา อยู่ครองเรือน เป็นดุจบ่อน้ำ มีจิตเลื่อมใสแล้ว เมื่อบริจาคข้าวน้ำได้ถวายทานอย่างไพบูลย์โดยเคารพ.

เพราะบุญนั้น วรรณะของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ผลนี้จึงสำเร็จแก่ข้าพเจ้า และโภคะทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดแก่ข้าพเจ้า.

เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.

แม้ในคาถาทั้งหลาย ก็กล่าวมาแล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถาทุติยอคาริยวิมาน