๒. อาคาริยวิมาน ที่ ๒

๒. ทุติยอคาริยวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่สองสามีภรรยา

ผู้เป็นดังอู่ข้าวอู่น้ำของพระสงฆ์ เรื่องที่ ๒

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

สวนจิตรลดาเป็นสวนประเสริฐชั้นดีเยี่ยม

ของทวยเทพชั้นไตรทศ ส่องแสงสว่างไสวฉันใด

วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น

ส่องแสงสว่างไสวอยู่ในอากาศ

ท่านได้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก

เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

ข้าพเจ้าและภรรยาเมื่อยังครองเรือนอยู่ในมนุษยโลก

ได้เป็นดังอู่ข้าวอู่น้ำ มีจิตเลื่อมใส

ได้ถวายข้าวและน้ำเป็นทานอย่างไพบูลย์โดยเคารพ

[๑๐๕๘-๑๐๕๙] เพราะบุญนั้นข้าพเจ้าจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ทุติยอคาริยวิมานที่ ๒ จบ