๔. สุวรรณวิมาน

๔. สุวัณณวิมาน

ว่าด้วยวิมานทองคำที่เกิดขึ้นแก่บุรุษ

ผู้สร้างวิหารถวายพระพุทธเจ้า

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

วิมานที่ภูเขาทองคำของท่าน มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกส่วน

ปกคลุมด้วยข่ายทองคำ ผูกขึงข่ายกระดึงไว้

เสาวิมานทุกต้นแปดเหลี่ยม สร้างไว้อย่างสวยงาม

ล้วนประดิษฐ์ด้วยแก้วไพฑูรย์ แต่ละเหลี่ยมประดับรัตนะ ๗ ประการ

มีพื้นน่ารื่นรมย์ใจ วิจิตรด้วยแก้วไพฑูรย์ ทองคำ

แก้วผลึก เงิน แก้วลาย แก้วมุกดา และทับทิม

ที่วิมานนั้นไม่มีธุลีฟุ้งขึ้น

มีหมู่จันทันสีเหลืองสร้างไว้รองรับช่อฟ้า

บันได ๔ บันไดสร้างไว้ ๔ ทิศ

วิมานนั้นมีห้องสำเร็จด้วยรัตนะต่างๆ รุ่งโรจน์ดังพระอาทิตย์

ที่วิมานนั้น มีไพทีอยู่ทั้ง ๔ ทิศ จัดสร้างได้สัดส่วน

ส่องแสงสว่างโชติช่วงโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ

ในวิมานอันประเสริฐนั้น ท่านเป็นเทพบุตรมีรัศมีรุ่งเรืองมาก

มีผิวพรรณรุ่งโรจน์อย่างยิ่ง ดังพระอาทิตย์กำลังอุทัย

นี้เป็นผลของทาน หรือศีล หรือการกราบไหว้ของท่าน

อาตมาถามท่านแล้ว โปรดบอกผลกรรมนั้นแก่อาตมาเถิด

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

ข้าพเจ้าเลื่อมใสแล้วให้สร้างวิหารใกล้เมืองอันธกวินทะ

ถวายพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ด้วยมือของตน

ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้ถวายของหอม ดอกไม้ ปัจจัย เครื่องลูบไล้

และวิหารแด่พระศาสดาที่เมืองอันธกวินทะนั้น

เพราะบุญกรรมอันเป็นเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้ผลบุญนี้

จึงมีสิทธิในสวนนันทวัน

ข้าพเจ้ามีหมู่เทพอัปสรฟ้อนรำขับร้องห้อมล้อม

รื่นรมย์อยู่ในสวนนันทวันอันน่ารื่นรมย์

มีหมู่นกนานาชนิดมากมาย

สุวัณณวิมานที่ ๔ จบ