พระสุตตันตปิฎก · ๗. พีรณัตถัมภกวรรค

๖. มัจฉชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๘๑ · บรรทัด ๑๖๓๒

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๘๑] น มายมคฺคิ ตปติ น สูโล สาธุ ตจฺฉิโต ยญฺจ มํ มญฺญเต มจฺฉี อญฺญํ โส รติยา คโต ฯ @เชิงอรรถ: ๑ สี. ม. กจฺฉโป วยาหรํ คิรํ ฯ

ซ่อนที่มาต่าง

สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา

ฯ @เชิงอรรถ: ๑
ฯ #๑E-Tipitaka
ฯ [๒๘๒] โส มํ ทหติ ราคคฺคิ จิตฺตญฺจูปตเปติ มํ ชาลิโน มุญฺจถยิรา มํ น กาเม หญฺญเต กฺวจีติ ฯ มจฺฉชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ ___________ ๗ เสคฺคุชาตกํE-Tipitaka

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๘๑ หน้าที่ ๘๐ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๗. พีรณัตถัมภกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org