พระสุตตันตปิฎก · ๑๐. สิคาลวรรค
๒. สุนขชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๓๔ · บรรทัด ๑๘๙๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๓๔] พาโล วตายํ สุนโข โย วรตฺตํ น ขาทติ พนฺธนา จ ปโมเจยฺย ๑ อสิโตว ๒ ฆรํ วเช ฯ
[๓๓๕] อฏฺฐิตํ เม มนสฺมึ เม อโถ เม หทเย กตํ กาลญฺจ ปฏิกงฺขามิ ยาว ปสุปตุชฺชโนติ ๓ ฯ สุนขชาตกํ ทุติยํ ฯ __________ ๓ คุตฺติลชาตกํ
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๓๔ หน้าที่ ๙๔ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑๐. สิคาลวรรค
- ๑. สัพพทาฐิชาดกข้อ ๓๓๒ · บรรทัด ๑๘๘๗
- ๓. คุตติลชาดกข้อ ๓๓๖ · บรรทัด ๑๙๐๓
- ๔. วิคติจฉชาดกข้อ ๓๓๘ · บรรทัด ๑๙๑๑
- ๕. มูลปริยายชาดกข้อ ๓๔๐ · บรรทัด ๑๙๒๐
- ๖. พาโลวาทชาดกข้อ ๓๔๒ · บรรทัด ๑๙๒๗
- ๗. ปาทัญชลิชาดกข้อ ๓๔๔ · บรรทัด ๑๙๓๔
- ๘. กิงสุโกปมชาดกข้อ ๓๔๖ · บรรทัด ๑๙๔๔
- ๙. สาลกชาดกข้อ ๓๔๘ · บรรทัด ๑๙๕๒
- ๑๐. กปิชาดกข้อ ๓๕๐ · บรรทัด ๑๙๖๐