๓. กายนิพพินทชาดก

๓. กายนิพพินทชาดก (๒๙๓)

ว่าด้วยความเบื่อหน่ายร่างกาย

(ฤๅษีโพธิสัตว์เมื่อจะเปล่งอุทาน จึงกล่าวว่า)

เมื่อเราถูกโรคภัยอย่างใดอย่างหนึ่งเบียดเบียนอยู่

ได้รับทุกข์อย่างแรงกล้า

ร่างกายนี้จักซูบซีดโดยฉับพลัน

เหมือนดอกไม้ตกอยู่ที่ทรายกลางแดด

ร่างกายอันไม่น่าพอใจกลับเป็นสิ่งที่น่าพอใจ

ไม่สะอาดกลับเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่สะอาด

เต็มไปด้วยซากศพนานาชนิด

ปรากฏเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้ไม่เห็นความจริง

น่าติเตียนนัก ร่างกายอันเปื่อยเน่า กระสับกระส่าย

น่าเกลียด ไม่สะอาด มีความเจ็บป่วยเป็นธรรมดา

ที่หมู่สัตว์พากันมัวเมาหมกมุ่นอยู่

แล้วทำทางที่จะเข้าถึงสุคติให้เสื่อม

กายนิพพินทชาดกที่ ๓ จบ