๔. ชัมพุขาทกชาดก

๔. ชัมพุขาทกชาดก (๒๙๔)

ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกอยากกินลูกหว้า

(สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งต้องการจะลวงกากินลูกหว้าแสร้งสรรเสริญกาว่า)

ใครนั่นมีเสียงหยดย้อยยอดเยี่ยม

กว่าสัตว์ที่มีเสียงไพเราะทั้งหลาย จับอยู่ที่กิ่งต้นหว้า

เจรจาด้วยสำเนียงอันน่าพอใจ คล้ายลูกนกยูง

(กาสรรเสริญตอบสุนัขจิ้งจอกว่า)

กุลบุตรรู้จักสรรเสริญกุลบุตรด้วยกัน

นี่ท่านผู้มีผิวพรรณเช่นกับลูกเสือโคร่ง

เชิญท่านบริโภคเถิดเพื่อน

เราจะให้ลูกหว้าสุกแก่ท่าน

(เทวดาโพธิสัตว์เห็นกากับสุนัขจิ้งจอกกล่าวยกย่องกันตามที่ไม่เป็นจริง จึงกล่าวว่า)

เราเห็นมานานแล้ว

คนที่มาประชุมกันพูดเท็จ สรรเสริญกันเอง

คือ กากินอาหารที่เขาคายแล้วและสุนัขจิ้งจอกกินซากศพ

ชัมพุขาทกชาดกที่ ๔ จบ