๙. โกมาริยปุตตชาดก

๙. โกมาริยปุตตชาดก (๒๙๙)

ว่าด้วยลิงอ้างโกมาริยบุตรเป็นอาจารย์

(ดาบสเหล่านั้นเมื่อจะถามลิง ได้กล่าวว่า)

เมื่อก่อน เจ้าได้โลดเต้นเล่นคะนอง

ในสำนักของพวกเราผู้มีปกติเล่นคะนอง

ลิงเอ๋ย เจ้ามาทำกิริยาของลิงในอาศรมของพวกเราอีก

พวกเราไม่พอใจปกติของเจ้านั้นเลย

(ลิงได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

เพราะฌานอันบริสุทธิ์อย่างยิ่ง ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้ว

จากสำนักอาจารย์ชื่อโกมาริยบุตรผู้เป็นพหูสูต ๑-

บัดนี้ ท่านอย่าได้สำคัญข้าพเจ้าเหมือนเมื่อก่อนเลย

ผู้มีอายุ ข้าพเจ้าบำเพ็ญฌานอยู่

@เชิงอรรถ :

@๑ ผู้เป็นพหูสูต ในที่นี้หมายถึงผู้ได้ยินได้ฟังและแทงตลอดกสิณบริกรรมเป็นอันมาก และสมาบัติ ๘

@(ขุ.ชา.อ. ๔/๑๔๖/๒๒๑)

(ดาบสเหล่านั้นกล่าวว่า)

แม้ถ้าบุคคลจะพึงหว่านพืชลงบนแผ่นหิน

และฝนจะพึงตกลงมาก็ตามที

พืชนั้นจะพึงงอกขึ้นมาหาได้ไม่

เจ้าลิงเอ๋ย จริงอยู่ ฌานอันบริสุทธิ์อย่างยิ่ง

ถึงเจ้าจะได้สดับมาแล้ว

เจ้าก็ยังอยู่ห่างไกลภูมิฌานนั่นอยู่ดี

โกมาริยปุตตชาดกที่ ๙ จบ