๙. ฉวชาดก

๙. ฉวชาดก (๓๐๙)

ว่าด้วยการนั่งเรียนมนต์ไม่เหมาะสมเหมือนเรียนกับศพ

(คนจัณฑาลโพธิสัตว์ไปลักมะม่วงในพระราชอุทยาน เห็นพระราชานั่งในที่สูง เรียนมนต์ ปุโรหิตนั่งในที่ต่ำสอนมนต์ จึงลงจากต้นมะม่วงมาตำหนิ ถูกพระราชา ตรัสถามแล้ว จึงกราบทูลว่า)

กิจที่เราทั้ง ๓ กระทำขึ้นนี้ทั้งหมดไม่ชอบธรรม

เพราะคนทั้ง ๒ ไม่เห็นธรรมเนียม

จึงเคลื่อนคลาดจากธรรมเนียมเดิม

อาจารย์ผู้สอนมนต์นั่งต่ำ

และศิษย์ผู้เรียนมนต์นั่งสูง

(ปุโรหิตกล่าวว่า)

เราบริโภคข้าวสาลีสุก สะอาด ปรุงด้วยเนื้อ

เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ประพฤติธรรม

ที่ฤๅษีทั้งหลายประพฤติกัน

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

ท่านจงหลีกไป โลกนี้ยังกว้างใหญ่

แม้คนอื่นในชมพูทวีปก็ยังหุงข้าวกินกันอยู่

เพราะเหตุนั้น ขออธรรมที่ท่านได้ประพฤติมาแล้ว

อย่าได้ทำลายท่านเหมือนหินทำลายหม้อเลย

พราหมณ์ น่าติเตียนการได้ยศ

และการได้ทรัพย์สำหรับเลี้ยงชีวิต

ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบความพินาศ

และประพฤติผิดธรรม

ฉวชาดกที่ ๙ จบ