ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เอกกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๓. กุรุงควรรค
  12. /
  13. ๑๐. มุณิกชาดก

๑๐. มุณิกชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๐ · บรรทัด ๑๙๗เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๑๐. มุนิกชาดก (๓๐)

ว่าด้วยหมูชื่อมุนิกะ

(โคโพธิสัตว์พูดกับน้องซึ่งมีความน้อยใจว่า เขาเลี้ยงด้วยหญ้าและฟาง เลี้ยง สุกรด้วยข้าวต้มและข้าวสวย จึงกล่าวคาถานี้ว่า)

[๓๐]

เธออย่าปรารถนาเป็นอย่างหมูมุนิกะเลย

หมูมุนิกะกินอาหารอันเป็นเหตุให้เดือดร้อน

เธอจงเป็นผู้ขวนขวายน้อย กินข้าวลีบเถิด

การกินข้าวลีบนี้เป็นเหตุให้มีอายุยืน

มุนิกชาดกที่ ๑๐ จบ

กุรุงควรรคที่ ๓ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้คือ

๑. กุรุงคมิคชาดก ๒. กุกกุรชาดก

๓. โภชาชานียชาดก ๔. อาชัญญชาดก

๕. ติตถชาดก ๖. มหิฬามุขชาดก

๗. อภิณหชาดก ๘. นันทิวิสาลชาดก

๙. กัณหชาดก ๑๐. มุนิกชาดก

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๒๗ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๙. กัณหชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๓. กุรุงควรรคหัวข้อถัดไป๑. กุลาวกชาดก