พระสุตตันตปิฎก · ๓. กุรุงควรรค
๑๐. มุณิกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๐ · บรรทัด ๑๙๗
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๐] มา มุณิกสฺส ปิหยิ อาตุรนฺนานิ ภุญฺชติ อปฺโปสฺสุกฺโก ภุสงฺขาท เอตํ ทีฆายุลกฺขณนฺติ ฯ มุณิกชาตกํ ทสมํ ฯ กุรุงฺควคฺโค ตติโย ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ กุรุงฺคสฺส กุกฺกุร โภชวโร ๒- ปุน วาฬวสฺสสิริวยโน ๓- มหิฬามุข นามนุญฺญวโร วหเต ธุร มุณิเกน ทส ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. คมฺภีรวตฺตนี ฯ ๒ ม. โคชวโร ฯ ๓ ม. ... สิริวหยโน ฯ
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๐ หน้าที่ ๑๐ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org