๔. จัมมสาฏกชาดก

๔. จัมมสาฏกชาดก (๓๒๔)

ว่าด้วยปริพาชกชื่อจัมมสาฏกะ

(ปริพาชกยืนประนมมือต่อแพะแล้วกล่าวว่า)

สัตว์ ๔ เท้างดงามจริงหนอ ท่าทางสง่า และน่ารักน่าเอ็นดู

ย่อมอ่อนน้อมต่อพราหมณ์ผู้เพียบพร้อมด้วยชาติและมนต์

จักเป็นแพะประเสริฐ มียศศักดิ์

(พ่อค้าบัณฑิตโพธิสัตว์ห้ามปริพาชกนั้นว่า)

นี่พราหมณ์ อย่าได้วางใจสัตว์ ๔ เท้าตัวนี้

ด้วยการเห็นมันเพียงครู่เดียวเลย

มันต้องการจะขวิดให้เต็มที่ จึงย่อตัวลงแสดงท่าขวิดให้เหมาะ

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเหตุนั้น จึงตรัสว่า)

กระดูกขาอ่อนของปริพาชกก็หัก

บริขารที่หาบก็พลัดตกและสัมภาระทั้งหมดของพราหมณ์ก็แตก

ปริพาชกประคองแขนทั้ง ๒ ข้างคร่ำครวญอยู่ว่า

ช่วยด้วย แพะฆ่าคนประพฤติพรหมจรรย์

(ปริพาชกกล่าวว่า)

ผู้ที่สรรเสริญคนซึ่งไม่ควรบูชาจะถูกขวิดนอนอยู่

เหมือนเราผู้โง่เขลาถูกแพะขวิดในวันนี้

จัมมสาฏกชาดกที่ ๔ จบ