๔. อัมพชาดก

๔. อัมพชาดก (๓๔๔)

ว่าด้วยพระขรัวตาเฝ้าสวนมะม่วง

(ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๑ กล่าวคำสาบานแก่ชฏิลโกงว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

ขอหญิงนั้นจงตกอยู่ในอำนาจของชายที่ย้อมผมให้ดำ

และลำบากด้วยการใช้แหนบ(ถอนผมหงอกที่งอกแซมขึ้นมา)

(ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๒ กล่าวคำสาบานแก่ชฏิลโกงว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

หญิงนั้นถึงจะมีอายุตั้ง ๒๐ ปี ๒๕ ปี

หรือยังไม่ถึง ๓๐ ปี ก็ขออย่าหาผัวได้เลย

(ต่อจากนั้น ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๓ กล่าวคำสาบานว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

ขอหญิงนั้นถึงจะกระเสือกกระสนเดินทางอันยาวไกลเพียงคนเดียว

ก็อย่าได้พบผัวแม้ในสถานที่ที่ได้นัดหมายกันไว้เลย

(ต่อจากนั้น ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๔ จึงกล่าวคำสาบานบ้างว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

ขอหญิงนั้นถึงจะมีที่อยู่อันสะอาด ตกแต่งร่างกายสวยงาม

ประดับประดาด้วยระเบียบดอกไม้ ลูบไล้ด้วยกระแจะจันทน์

ก็จงนอนอยู่บนที่นอนเพียงคนเดียวเถิด

อัมพชาดกที่ ๔ จบ