๘. วิฆาสาทชาดก

๘. วิฆาสาทชาดก (๓๙๓)

ว่าด้วยผู้บริโภคอาหารที่เป็นเดน

(ท้าวสักกเทวราชโพธิสัตว์จำแลงเป็นนกแขกเต้ามายังที่อยู่ของเหล่าดาบส เมื่อจะทำให้ดาบสเหล่านั้นสลดใจ ได้กล่าวว่า)

พวกคนกินเดนพากันอยู่สบายจริงหนอ

ซ้ำได้รับการสรรเสริญในปัจจุบันและจะมีสุคติในโลกหน้า

(ดาบสรูปหนึ่งเรียกดาบสที่เหลือมากล่าวว่า)

ท่านบัณฑิตผู้ร่วมอุทรทั้งหลาย

พวกท่านไม่สนใจที่จะฟังนกแขกเต้าพูด

พวกท่านจงฟังคำของนกแขกเต้า

นกแขกเต้าตัวนี้กำลังสรรเสริญพวกเราเป็นแน่

(นกแขกเต้ากล่าวกับดาบสเหล่านั้นว่า)

ข้าพเจ้าไม่ได้สรรเสริญพวกท่าน

ท่านผู้กินซากศพทั้งหลาย พวกท่านจงฟังข้าพเจ้า

พวกท่านเป็นผู้บริโภคอาหารที่เหลือทิ้ง

แต่มิใช่ผู้บริโภคอาหารที่เป็นเดน

(ดาบสทั้งหมดฟังคำของนกแขกเต้าแล้ว ได้กล่าวว่า)

พวกเราบวชมาแล้ว ๗ พรรษา เกล้ามวยผม

เลี้ยงชีพด้วยอาหารที่เป็นเดนอยู่ท่ามกลางป่า

ถ้าหากพวกเราเป็นผู้สมควรที่ท่านจะติเตียน

แล้วพวกไหนเล่าเป็นผู้สมควรที่ท่านจะสรรเสริญ

(ท้าวสักกเทวราชโพธิสัตว์ต้องการจะให้ดาบสเหล่านั้นเกิดความละอาย จึงกล่าวว่า)

พวกท่านเลี้ยงชีพด้วยอาหารอันเหลือทิ้งของราชสีห์

เสือโคร่ง และเนื้อร้าย ยังสำคัญตนว่า เป็นคนกินเดน

(ท้าวเธอเมื่อจะบอกข้อความนั้นแก่ดาบสเหล่านั้น จึงกล่าวคาถาที่ ๖ ว่า)

ชนเหล่าใดให้อาหารแก่สมณะ พราหมณ์

และวณิพกอื่นๆ แล้วบริโภคอาหารที่เหลือ

ชนเหล่านั้นชื่อว่าเป็นคนกินเดน

วิฆาสาทชาดกที่ ๘ จบ