๒. มโนชชาดก

๒. มโนชชาดก (๓๙๗)

ว่าด้วยราชสีห์มโนชะ

(สุนัขจิ้งจอกปรารภกับตนเองว่า)

เพราะคันธนูโก่งและสายธนูส่งเสียงดัง

พญาเนื้อมโนชะสหายของเราจึงถูกฆ่า

ทางที่ดี เราจะหนีเข้าป่าไปตามสบายเสียแต่เดี๋ยวนี้แหละ

ผู้ที่ตายแล้วเช่นนี้เป็นเพื่อนกันไม่ได้

เราเมื่อยังมีชีวิตอยู่ต้องได้เพื่อนใหม่

(พ่อราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

ผู้ที่คบคนชั่ว ย่อมไม่ได้รับความสุขอย่างแท้จริง

ดูเถิด เจ้ามโนชะนอนตายเพราะคำสั่งสอนของสุนัขจิ้งจอกคิริยะ

(แม่ราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

แม่ไม่ยินดีเลย ลูกคบคนชั่ว

จงดูเถิดเจ้ามโนชะนอนตายจมกองเลือดของตนเอง

(น้องสาวราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

บุคคลผู้ไม่กระทำตามถ้อยคำของผู้เกื้อกูลแนะประโยชน์

ต้องเป็นเช่นนี้ และประสบแต่ความเลว

(เมียราชสีห์มโนชะกล่าวว่า)

ผู้ที่เป็นคนชั้นสูงแต่มาคบคนชั้นต่ำ

ย่อมเป็นคนเลวกว่าคนชั้นต่ำนั้นเสียอีก

จงดูเถิด พญาเนื้อชั้นสูงมาคบสุนัขจิ้งจอกชั้นต่ำ

ถูกกำลังลูกศรกำจัดแล้วด้วยประการฉะนี้

(พระผู้มีพระภาคตรัสว่า)

คนคบคนเลวก็เลวตาม

คนคบคนเสมอกันย่อมไม่เสื่อมในกาลไหนๆ

การคบคนที่ดีกว่าย่อมเจริญเร็วพลัน

เพราะเหตุนั้น จงคบคนที่ดีกว่าตนเถิด

มโนชชาดกที่ ๒ จบ