๒. มโนชชาดก

ยถา จาโป นินฺนมติ ชิยา จาปิ นิกุชฺชติ ๓ หญฺญเต นูน มโนโช มิคราชา สขา มม ฯ

หนฺททานิ วนนฺตานิ ปกฺกมามิ ยถาสุขํ เนตาทิสา สขา โหนฺติ ลพฺภา เม ชีวโต สขา ฯ

น ปาปชนสํเสวี อจฺจนฺตํ สุขเมธติ #๑ ม. ส ผาติ ฯ ๒ ม. อคฺคินิกาสิผาลิมํ ฯ ๓ ม. นิกูชติ ฯ มโนชํ ปสฺส เสมานํ คิริยสฺสานุสาสนี ๑ ฯ

น ปาปสมฺปวงฺเกน มาตา ปุตฺเตน นนฺทติ มโนชํ ปสฺส เสมานํ อจฺฉนฺนํ สมฺหิ โลหิเต ฯ

เอวมาปชฺชเต โปโส ปาปิโย จ นิคจฺฉติ โย เว หิตาน วจนํ น กโรติ อตฺถทสฺสินํ ฯ

เอวญฺจ โส โหติ ตโตว ๒ ปาปิโย โย อุตฺตโม อธมชนูปเสวี ปสฺสุตฺตมํ อธมชนูปเสวึ ๓ มิคาธิปํ สรวรเวคนิทฺธุตํ ฯ

นิหียติ ปุริโส นิหีนเสวี น จ หาเยถ กทาจิ ตุลฺยเสวี เสฏฺฐมุปคมญฺจ อุเทติ ขิปฺปํ ตสฺมา อตฺตโน อุตฺตรํ ๔ ภเชถาติ ฯ มโนชชาตกํ ทุติยํ ฯ