๑๑. มัฏฐกุณฑลิชาดก

[๑๔๓๓] อลงฺกโต มฏฺฐกุณฺฑลี มาลธารี ๑ หริจนฺทนุสฺสโท พาหา ปคฺคยฺห กนฺทสิ วนมชฺเฌ กึ ทุกฺขิโต ตุวํ ฯ

[๑๔๓๔] โสวณฺณมโย ปภสฺสโร อุปฺปนฺโน รถปญฺชโร มม ตสฺส จกฺกยุคํ น วินฺทามิ เตน ทุกฺเขน ชหามิ ชีวิตํ ฯ

[๑๔๓๕] โสวณฺณมยํ มณิมยํ โลหมยํ อถ รูปิยมยํ ๒ ปาวท รถํ กริสฺสามิ เต จกฺกยุคํ ปฏิลาภยามิ ๓ ตํ ฯ

[๑๔๓๖] อถ ๔ มาณโว ตสฺส ปาวทิ จนฺทิมสุริยา อุภยตฺถ ๕ ภาตโร โสวณฺณมโย รโถ มม เตน จกฺกยุเคน โสภติ ฯ

[๑๔๓๗] พาโล โข ตฺวํสิ มาณว โย ตฺวํ ปตฺถยสิ อปตฺถยํ ๖ มญฺญามิ ตุวํ มริสฺสสิ #๑ สี. ยุ. มาลภารี ฯ ๒ ม. รูปิยามยํ ฯ ๓ ม. ปฏิปาทยามิ ฯ ๔ ม. โส ฯ #๕ ม. จนฺทสูริยา อุภเยตฺถ ฯ ๖ ม. ปตฺถยเส อปตฺถิยํ ฯ น หิ ตฺวํ ลจฺฉสิ จนฺทสุริเย ฯ

[๑๔๓๘] คมนาคมนมฺปิ ทิสฺสติ วณฺณธาตุ อุภเยตฺถ วีถิโย เปโต ปน เนว ทิสฺสติ โก นุ โข กนฺทตํ พาลฺยตโร ฯ

[๑๔๓๙] สจฺจํ โข วเทสิ มาณว อหเมว กนฺทตํ พาลฺยตโร จนฺทํ วิย ทารโก รุทํ เปตํ กาลกตํภิปตฺถเย ๑ ฯ

[๑๔๔๐] อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ ฆตสิตฺตํว ปาวกํ วารินา วิย โอสิญฺจิ ๒ สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ ฯ

[๑๔๔๑] อพฺพุหิ ๓ วต เม สลฺลํ ยมาสิ หทยสฺสิตํ โย เม โสกปเรตสฺส ปุตฺตโสกํ อปานุทิ ฯ

[๑๔๔๒] โสหํ อพฺพูฬฺหสลฺโลสฺมิ วีตโสโก อนาวิโล น โสจามิ น โรทามิ ตว สุตฺวาน มาณวาติ ฯ มฏฺฐกุณฺฑลิชาตกํ เอกาทสมํ ฯ ____________ ๑๒ พิลารโกสิยชาตกํ