๕. มุฏฐิปุปผิยเถราปทาน (๑๐๕)

[๑๐๗] |๑๐๗.๒๔| สุทสฺสโนติ นาเมน มาลากาโร อหํ ตทา อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ ฯ |๑๐๗.๒๕| ชาติปุปฺผํ คเหตฺวาน ปูชยึ ปทุมุตฺตรํ วิสุทฺธจกฺขุ สุมโน ทิพฺพจกฺขุํ สมชฺฌคํ ฯ |๑๐๗.๒๖| เอติสฺสา พุทฺธปูชาย จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๑๐๗.๒๗| โสฬสาสึสุ ราชาโน เทวุตฺตรสนามกา ฉตฺตึสมฺหิ อิโต กปฺเป จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๐๗.๒๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มุฏฺฐิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มุฏฺฐิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ