สังวโรกัมมันติกถา

12. Dvādasamavagga

1. Saṃvarokammantikathāvaṇṇanā

[630-632] Idāni saṃvaro kammantikathā nāma hoti. Tattha "cakkhunā rūpaṃ disvā nimittaggāhī hoti na nimittaggāhī hotī"ti suttaṃ nissāya "saṃvaropi asaṃvaropi kamman"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi mahāsaṃghikānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa.

Atha naṃ yā sakasamaye cetanā "kamman"ti vuttā yathā sā kāyavacīmanodvāresu pavattamānā kāyakammādināmaṃ labhati, tathā "yadi te saṃvaro kammaṃ, sopi

@Footnote: 1 cha.Ma. veditabbo Cakkhundriyādīsu pavattamāno cakkhukammādināmaṃ labheyyā"ti codetuṃ cakkhundriya- saṃvaro cakkhukammantiādimāha. Itaro tādisaṃ suttapadaṃ apassanto catūsu dvāresu paṭikkhipitvā pañcame kāyadvāre pasādakāyaṃ sandhāya paṭikkhipati, viññattikāyaṃ sandhāya paṭijānāti. So hi pasādakāyampi viññattikāyampi kāyindriyantveva icchati. Manodvāre vipākadvāraṃ sandhāya paṭikkhipati, kammadvāraṃ sandhāya paṭijānāti. Asaṃvarepi eseva nayo. "cakkhunā rūpaṃ disvā"ti suttaṃ tesu dvāresu saṃvarāsaṃvarameva dīpeti, na tassa kammabhāvaṃ, tasmā asādhakanti.

Saṃvarokammantikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.