[๒๓๖] กุศลธรรมในภูมิใด จักไม่ดับไป ฯลฯ

[๒๓๗] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไป อกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ ถูกแล้ว หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไป ในอุปปาทขณะแห่งอรหัตมรรค สัตว์เหล่าใดจักได้เฉพาะซึ่งอรหัตมรรคในลำดับแห่ง จิตใด อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไป แต่กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งอรหัตมรรค อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้เป็นอสัญญสัตว์ จักไม่ดับไป และกุศลธรรมก็จักไม่ดับไป

[๒๓๘] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไปอัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ ในภังคขณะแห่งอรหัตมรรค กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ผู้เป็นพระอรหันต์ และอสัญญสัตว์ จักไม่ดับไป แต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไปก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไป และอัพยากต ธรรม ก็จักไม่ดับไป หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไปกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไป ถูกแล้ว

[๒๓๙] อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไปอัพยากตธรรมของสัตว์ นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค ผู้เป็น พระอรหันต์ ผู้จักได้เฉพาะซึ่งอรหัตมรรค ในลำดับแห่งจิตใดและอสัญญสัตว์ จักไม่ดับไป แต่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้นจักไม่ดับไปก็หาไม่ ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไป และอัพยากตธรรม ก็จักไม่ดับไป หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด จักไม่ดับไปอกุศลธรรมของสัตว์ นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไป ถูกแล้ว