ทำวัตรเย็นลำดับ ๑๒ จาก ๑๓
บทแผ่เมตตา (อะหัง สุขิโต โหมิ / สัพเพ สัตตา)
บทแผ่เมตตาแก่ตนเองก่อนแผ่ให้ผู้อื่น ตามหลักที่ว่าผู้จะแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ได้จริง ต้องเห็นความปรารถนาสุขของตนก่อน นิยมสวดคู่กับบทแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์
mettapharana
๑๖ บทมีคำอ่านมีคำแปล
“ขอให้ข้าพเจ้าจงเป็นผู้ถึงสุข”
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง เมตตาผะระณัง กะโรมะ เส.เชิญเถิดพวกเราทั้งหลาย มาทำความแผ่ไมตรีจิตไมตรีใจกันเถิด.
แผ่เมตตาให้ตนเอง
- อะหัง สุขิโต โหมิ,ขอให้ข้าพเจ้าจงเป็นผู้ถึงสุข,
- นิททุกโข โหมิ,จงเป็นผู้ไร้ทุกข์,
- อะเวโร โหมิ,จงเป็นผู้ไม่มีเวร,
- อัพยาปัชโฌ โหมิ,จงเป็นผู้ไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน,
- อะนีโฆ โหมิ,จงเป็นผู้ไม่มีทุกข์,
- สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ.จงรักษาตนอยู่เป็นสุขเถิด.
แผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย
- สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ถึงความสุข,
- สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ไม่มีเวร,
- สัพเพ สัตตา อัพยาปัชฌา โหนตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงอย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกัน,
- สัพเพ สัตตา อะนีฆา โหนตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ไม่มีทุกข์,
- สัพเพ สัตตา สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงรักษาตนอยู่เป็นสุขเถิด,
- สัพเพ สัตตา สัพพะทุกขา ปะมุญจันตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์ทั้งมวล,
- สัพเพ สัตตา ลัทธะสัมปัตติโต มา วิคัจฉันตุ,ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงอย่าได้พรากจากสมบัติอันตนได้แล้ว,
บทพิจารณากรรมเป็นของตน (กัมมัสสกตา)
- สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา กัมมะทายาทา กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระณา,สัตว์ทั้งหลายทั้งปวงมีกรรมเป็นของของตน, มีกรรมเป็นผู้ให้ผล, มีกรรมเป็นแดนเกิด, มีกรรมเป็นผู้ติดตาม, มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย,
- ยัง กัมมัง กะริสสันติ, กัลยาณัง วา ปาปะกัง วา, ตัสสะ ทายาทา ภาวิสสันติ.จักทำกรรมอันใดไว้, เป็นบุญหรือบาป, จักต้องเป็นผู้ได้รับผลของกรรมนั้นๆ สืบไป.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๒ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๑๖
- ประเภท
- บทสวด
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
ที่มาของสำนวน
คู่มือทำวัตรสวดมนต์แปล (ฉบับสวดไทยทั่วไป)
ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปล
ถ้อยคำตามฉบับสวดไทยที่ใช้กันทั่วไปในหนังสือสวดมนต์ทำวัตรแปล