อตีตปัจจเวกขณปาฐะ
บทพิจารณาปัจจัย ๔ ที่บริโภคล่วงไปแล้วโดยมิได้พิจารณาในขณะนั้น สวดย้อนพิจารณาในตอนเย็นหรือก่อนนอน เป็นคู่กับตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ
atita patchawekkhana
“จีวรใดอันเรานุ่งห่มแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้”
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง อะตีตะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดอตีตปัจจเวกขณปาฐะเถิด
การพิจารณาจีวร (เครื่องนุ่งห่ม)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา ยัง จีวะรัง ปะริภุตตัง,จีวรใดอันเรานุ่งห่มแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
- ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,จีวรนั้นอันเรานุ่งห่มแล้ว เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
- อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดความร้อน,
- ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจาก เหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
- ยาวะเทวะ หิริโกปินะปะฏิจฉาทะนัตถัง.และเพียงเพื่อปกปิดอวัยวะอันทำให้เกิดความละอายฯ
การพิจารณาบิณฑบาต (อาหาร)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา โย ปิณฑะปาโต ปะริภุตโต,บิณฑบาตใดอันเราฉันแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
- โส เนวะ ทะวายะ,บิณฑบาตนั้นอันเราฉันแล้ว ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเพลิดเพลินสนุกสนาน,
- นะ มะทายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเมามัน เกิดกำลังพลังทางกาย,
- นะ มัณฑะนายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อประดับ,
- นะ วิภูสะนายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อตกแต่ง,
- ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,แต่ให้เป็นไปเพียงเพื่อความตั้งอยู่ได้ แห่งกายนี้,
- ยาปะนายะ,เพื่อความเป็นไปได้ของอัตภาพ,
- วิหิงสุปะระติยา,เพื่อความสิ้นไปแห่งความลำบากทางกาย,
- พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,เพื่ออนุเคราะห์แก่การประพฤติพรหมจรรย์,
- อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,ด้วยการทำอย่างนี้ เราย่อมระงับเสียได้ซึ่งทุกขเวทนาเก่า คือความหิว,
- นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,และไม่ทำทุกขเวทนาใหม่ให้เกิดขึ้น,
- ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.ความเป็นไปได้โดยสะดวกแห่งอัตภาพนี้ด้วย ความเป็นผู้หาโทษมิได้ด้วย และความเป็นอยู่โดยผาสุกด้วย จักมีแก่เราดังนี้ฯ
การพิจารณาเสนาสนะ (ที่อยู่อาศัย)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา ยัง เสนาสะนัง ปะริภุตตัง,เสนาสนะใด อันเราใช้สอยแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
- ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เสนาสนะนั้นเราใช้สอยแล้ว เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
- อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดความร้อน,
- ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจาก เหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
- ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.เพียงเพื่อบรรเทาอันตรายอันจะพึงมีจากดิน ฟ้า อากาศ และเพื่อความเป็นผู้ยินดีอยู่ได้ในที่หลีกเร้นสำหรับภาวนาฯ
การพิจารณาเภสัชบริขาร (ยารักษาโรค)
- อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิตวา โย คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร ปะริภุตโต,คิลานะเภสัชใดอันเราบริโภคแล้ว ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,
- โส ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,คิลานะเภสัชบริขารนั้นเราบริโภคแล้ว เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนาอันบังเกิดขึ้นแล้ว มีอาพาธต่าง ๆ เป็นมูล,
- อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียนเป็นอย่างยิ่งดังนี้แลฯ
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๒ ใน ๕
- จำนวนบท
- ๒๖
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
ที่มาของสำนวน
A Chanting Guide
คำอ่านโรมัน
Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — หัวข้อ "Reflection after Using the Requisites" — ท่อนบิณฑบาต zugang พิมพ์ piṇḍapatto แต่ dhammatalks พิมพ์ piṇḍapāto ตรงกับคำอ่านไทย ปิณฑะปาโต จึงใช้ piṇḍapāto
คำอ่านไทยและคำแปล
ตัวบทคำแปล
คำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-65.htm — จุดที่แก้โดยเทียบฉบับโรมัน: ปะฎิ (ฎ ชฎา) → ปะฏิ (ฏ ปฏัก ตาม ṭ) ทุกตำแหน่ง, อะปัจจะเวกขิตา → อะปัจจะเวกขิตวา (apaccavekkhitvā ตามที่หน้าเดียวกันสะกดในท่อนอื่น), พรัหมจะริยา → พรัหมะจะริยา (brahma-cariyā), เนวะทวายะ → เนวะ ทวายะ, นะมัณฑะนายะ → นะ มัณฑะนายะ, รวมคำ ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง และ อัพยาปัชฌะปะระมะตายาติ ที่แหล่งเว้นวรรคกลางคำ, ย้าย "ตัง" ที่แหล่งพิมพ์หลุดไปติดท้ายบรรทัดคำแปลกลับไปต้นบรรทัดบาลีท่อนเสนาสนะ, ตัดเครื่องหมาย ฯ ท้ายบรรทัดตามรูปแบบบทอื่นในแอป; ฝั่งคำแปล: บิณฑบาตร → บิณฑบาต, อันกิดจาก → อันเกิดจาก, การปรพฤติ → การประพฤติ, ผาสุข → ผาสุก, ต่างๆ → ต่าง ๆ; คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด