ตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ
บทพิจารณาปัจจัย ๔ ในขณะที่กำลังใช้สอย — จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และเภสัช ว่าใช้เพียงเพื่อบรรเทาทุกข์ ไม่ใช่เพื่อความเพลิดเพลิน สำหรับพระภิกษุสามเณรพิจารณาทุกครั้งที่บริโภคปัจจัย
tangkhanika patchawekkhana
“เราย่อมพิจารณาโดยแยบคาย แล้วนุ่งห่มจีวร”
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ตังขะณิกะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะเถิด
การพิจารณาจีวร (เครื่องนุ่งห่ม)
- ปะฏิสังขา โยนิโส จีวะรัง ปะฏิเสวามิ,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคาย แล้วนุ่งห่มจีวร,
- ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
- อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เพื่อบำบัดความร้อน,
- ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
- ยาวะเทวะ หิริโกปินะปะฏิจฉาทะนัตถัง.และเพียงเพื่อปกปิดอวัยวะอันให้เกิดความละอายฯ
การพิจารณาบิณฑบาต (อาหาร)
- ปะฏิสังขา โยนิโส ปิณฑะปาตัง ปะฏิเสวามิ,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคาย แล้วฉันบิณฑบาต,
- เนวะ ทะวายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเพลิดเพลิน สนุกสนาน,
- นะ มะทายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเมามัน เกิดกำลังพลังทางกาย,
- นะ มัณฑะนายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อประดับ,
- นะ วิภูสะนายะ,ไม่ใช่เป็นไปเพื่อตกแต่ง,
- ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,แต่ให้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่ได้แห่งกายนี้,
- ยาปะนายะ,เพื่อความเป็นไปได้แห่งอัตภาพ,
- วิหิงสุปะระติยา,เพื่อความสิ้นไปแห่งความลำบากทางกาย,
- พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,เพื่ออนุเคราะห์แก่การประพฤติพรหมจรรย์,
- อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,ด้วยการทำอย่างนี้ เราย่อมระงับเสียได้ซึ่งทุกขเวทนาเก่า คือความหิว,
- นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,และไม่ทำทุกขเวทนาใหม่ให้เกิดขึ้น,
- ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.อนึ่ง ความเป็นไปโดยสะดวกแห่งอัตภาพนี้ด้วย ความเป็นผู้หาโทษมิได้ด้วย และความเป็นอยู่อย่างผาสุกด้วย จักมีแก่เรา ดังนี้ฯ
การพิจารณาเสนาสนะ (ที่อยู่อาศัย)
- ปะฏิสังขา โยนิโส เสนาสะนัง ปะฏิเสวามิ,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคายแล้ว ใช้สอยเสนาสนะ,
- ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,
- อุณ๎หัสสะ ปะฏิฆาตายะ,เพื่อบำบัดความร้อน,
- ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,
- ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.เพียงเพื่อบรรเทาอันตรายอันจะพึงมีจากดินฟ้าอากาศ และเพื่อความเป็นผู้ยินดีอยู่ได้ในที่หลีกเร้นสำหรับภาวนาฯ
การพิจารณาเภสัชบริขาร (ยารักษาโรค)
- ปะฏิสังขา โยนิโส คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขารัง ปะฏิเสวามิ,เราย่อมพิจารณาโดยแยบคายแล้ว บริโภคเภสัชบริขารอันเกื้อกูลแก่คนไข้,
- ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนาอันบังเกิดขึ้นแล้ว มีอาพาธต่าง ๆ เป็นมูล,
- อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียน เป็นอย่างยิ่ง ดังนี้ฯ
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑ ใน ๕
- จำนวนบท
- ๒๖
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
ที่มาของสำนวน
A Chanting Guide
คำอ่านโรมัน
Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — หัวข้อ "Reflection at the Moment of Using the Requisites" — สองมิเรอร์ตรงกันทั้งบท ต่างเพียงการแบ่งคำ/เครื่องหมาย
คำอ่านไทยและคำแปล
ตัวบทคำแปล
คำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-5.htm (ใช้ท่อน "บทสวด ตังขะณิกะปัจจะเวกขะณะวิธี แปล" ของหน้า); จุดที่แก้โดยเทียบฉบับโรมันและท่อนไม่แปลตอนบนของหน้าเดียวกัน: ปะฏิคาตายะ/ปฏิคาตายะ → ปะฏิฆาตายะ (paṭighātāya), ปุรานัญจะ → ปุราณัญจะ (purāṇañ-ca), ยาตะรา → ยาต๎รา (yātrā ตามท่อนบนของหน้า), เสนาสนะ → เสนาสะนัง (senāsanaṃ); ท่อนบนของหน้าพิมพ์ ท๎วายะ แต่คง ทะวายะ ตามท่อนแปล ซึ่งตรงกับ davāya; รวมคำที่แหล่งเว้นวรรคกลางคำ (ตังขะณิกะปัจจะเวกขะณะ ปาฐัง, สัตว์ เลื้อยคลาน) และตัดเครื่องหมาย , ฯ ท้ายบรรทัดตามรูปแบบบทอื่นในแอป); คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด