มังคะละสุตตัง (มงคลสูตร)
พระสูตรว่าด้วยมงคล ๓๘ ประการที่พระพุทธเจ้าตรัสตอบเทวดา ตั้งแต่การไม่คบคนพาล จนถึงจิตที่ไม่หวั่นไหวเพราะโลกธรรม เป็นพระปริตรบทสำคัญในการเจริญพระพุทธมนต์ และนิยมสวดในงานมงคลทุกชนิด
mangala sutta
“เทวดาและมนุษย์เป็นอันมาก”
ปรารภเหตุ: เทวดาเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า
- เอวัมเม สุตัง, เอกัง สะมะยัง ภะคะวา, สาวัตถิยัง วิหะระติ เชตะวะเน อะนาถะปิณฑิกัสสะ อาราเม.ข้าพเจ้า (พระอานนท์) ได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้กรุงสาวัตถี
- อะถะโข อัญญะตะรา เทวะตา, อะภิกกันตายะ รัตติยา อะภิกกันตะวัณณา, เกวะละกัปปัง เชตะวะนัง โอภาเสตวา,ครั้งนั้นแล เทวดาองค์ใดองค์หนึ่ง เมื่อราตรีปฐมยามล่วงไปแล้ว มีวรรณะงามยิ่งนัก ยังพระเชตวันทั้งสิ้นให้สว่างไสว
- เยนะ ภะคะวา เตนุปะสังกะมิ, อุปะสังกะมิตวา ภะคะวันตัง อะภิวาเทตวา, เอกะมันตัง อัฏฐาสิ.เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นเข้าไปเฝ้าแล้ว ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง
- เอกะมันตัง ฐิตา โข สา เทวะตา, ภะคะวันตัง คาถายะ อัชฌะภาสิ.เทวดานั้นครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
เทวดาทูลถามมงคลอันอุดม
- พะหู เทวา มะนุสสา จะ,เทวดาและมนุษย์เป็นอันมาก,
- มังคะลานิ อะจินตะยุง,ผู้หวังความสวัสดี ได้คิดค้นหาคาถามงคลทั้งหลาย,
- อากังขะมานา โสตถานัง,ขอพระองค์โปรดตรัสบอกมงคลอันอุดม,
- พรูหิ มังคะละมุตตะมัง.ด้วยเถิดฯ
มงคล: ไม่คบคนพาล คบบัณฑิต บูชาผู้ควรบูชา
- อะเสวะนา จะ พาลานัง,การไม่คบคนพาล ๑,
- ปัณฑิตานัญจะ เสวะนา,การคบบัณฑิต ๑,
- ปูชา จะ ปูชะนียานัง,การบูชาบุคคลที่ควรบูชา ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม ทำบุญไว้ก่อน ตั้งตนไว้ชอบ
- ปะฏิรูปะเทสะวาโส จะ,การอยู่ในประเทศอันสมควร ๑,
- ปุพเพ จะ กะตะปุญญะตา,ความเป็นผู้ได้ทำบุญไว้ในกาลก่อน ๑,
- อัตตะสัมมาปะณิธิ จะ,การตั้งตนไว้ชอบ ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: ความรู้มาก ศิลปวิทยา วินัยดี วาจาสุภาษิต
- พาหุสัจจัญจะ สิปปัญจะ,ความเป็นผู้ได้ฟังมาก (พหูสูต) ๑ ศิลปวิทยา ๑,
- วินะโย จะ สุสิกขิโต,วินัยที่ศึกษามาดีแล้ว ๑,
- สุภาสิตา จะ ยา วาจา,วาจาสุภาษิต ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: บำรุงมารดาบิดา สงเคราะห์ครอบครัว การงานไม่สับสน
- มาตาปิตุ อุปัฏฐานัง,การบำรุงมารดาบิดา ๑,
- ปุตตะทารัสสะ สังคะโห,การสงเคราะห์บุตรและภรรยา ๑,
- อะนากุลา จะ กัมมันตา,การงานทั้งหลายที่ไม่สับสนวุ่นวาย ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: ให้ทาน ประพฤติธรรม สงเคราะห์ญาติ การงานไม่มีโทษ
- ทานัญจะ ธัมมะจะริยา จะ,การให้ทาน ๑ การประพฤติธรรม ๑,
- ญาตะกานัญจะ สังคะโห,การสงเคราะห์ญาติทั้งหลาย ๑,
- อะนะวัชชานิ กัมมานิ,การงานทั้งหลายที่ไม่ก่อโทษ ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: งดเว้นบาป เว้นสุรา ไม่ประมาทในธรรม
- อาระตี วิระตี ปาปา,การละเว้นและงดเว้นจากบาป ๑,
- มัชชะปานา จะ สัญญะโม,ความสำรวมจากการดื่มน้ำเมา ๑,
- อัปปะมาโท จะ ธัมเมสุ,ความไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: ความเคารพ ถ่อมตน สันโดษ กตัญญู ฟังธรรมตามกาล
- คาระโว จะ นิวาโต จะ,ความเคารพ ๑ ความถ่อมตน ๑,
- สันตุฏฐี จะ กะตัญญุตา,ความสันโดษยินดีในสิ่งที่มี ๑ ความเป็นผู้กตัญญูรู้คุณ ๑,
- กาเลนะ ธัมมัสสะวะนัง,การฟังธรรมตามกาล ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: อดทน ว่าง่าย เห็นสมณะ สนทนาธรรมตามกาล
- ขันตี จะ โสวะจัสสะตา,ความอดทน ๑ ความเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย ๑,
- สะมะณานัญจะ ทัสสะนัง,การได้เห็นสมณะทั้งหลาย ๑,
- กาเลนะ ธัมมะสากัจฉา,การสนทนาธรรมตามกาล ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: ตบะ พรหมจรรย์ เห็นอริยสัจ ทำนิพพานให้แจ้ง
- ตะโป จะ พรัหมะจะริยัญจะ,ความตบะ (ความเพียรเผากิเลส) ๑ การประพฤติพรหมจรรย์ ๑,
- อะริยะสัจจานะ ทัสสะนัง,การเห็นอริยสัจทั้งหลาย ๑,
- นิพพานะสัจฉิกิริยา จะ,การทำนิพพานให้แจ้ง ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
มงคล: จิตไม่หวั่นไหวเพราะโลกธรรม
- ผุฏฐัสสะ โลกะธัมเมหิ,จิตของผู้ใด อันโลกธรรมทั้งหลายกระทบแล้ว,
- จิตตัง ยัสสะ นะ กัมปะติ,ย่อมไม่หวั่นไหว ๑,
- อะโสกัง วิระชัง เขมัง,ความเป็นผู้ไร้ความเศร้าโศก ๑ จิตไร้ธุรีกิเลส ๑ จิตเกษมปลอดภัย ๑,
- เอตัมมังคะละมุตตะมัง.นี้เป็นมงคลอันอุดมฯ
อานิสงส์ของผู้ปฏิบัติมงคล
- เอตาทิสานิ กัตวานะ,เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย กระทำมงคลเช่นนี้แล้ว,
- สัพพัตถะมะปะราชิตา,ย่อมเป็นผู้ไม่แพ้ในที่ทั้งปวง,
- สัพพัตถะ โสตถิง คัจฉันติ,ย่อมถึงความสวัสดีในสถานที่ทุกแห่ง,
- ตันเตสัง มังคะละมุตตะมัง.ข้อนั้นเป็นมงคลอันอุดมของเทวดาและมนุษย์เหล่านั้นแลฯ
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๔ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๕๒
- ประเภท
- พระสูตร
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล
- ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
ที่มาในพระไตรปิฎก
- ขุ. ขุ. มงคลสูตร (Khp 5); ขุ. สุ. (Snp 2.4)
ที่มาของสำนวน
A Chanting Guide
คำอ่านโรมัน
Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — วงเล็บเหลี่ยม "[Evam-me sutaṁ,]" ของ dhammatalks (บอกว่าท่อนนำสวดเฉพาะรูปนำ) ถอดออก เพราะฉบับสวดไทยสวดท่อนนำด้วย; จุดที่แก้คำพิมพ์ผิดของแหล่งไทยโดยเทียบฉบับโรมัน: "อะนากลา"→"อะนากุลา" (Anākulā), "เอตัมมังตะละมุตตะมัง"→"เอตัมมังคะละมุตตะมัง", "มะนุสสาจะ"→"มะนุสสา จะ"
คำอ่านไทยและคำแปลไทย
ตัวบทคำแปล
คำอ่านไทย+คำแปลไทยจาก watpamahachai.net/watpamahachai-68_5.htm — จุดที่แก้คำพิมพ์ผิดของแหล่งไทย: คำแปล "ของพระองค์"→"ขอพระองค์" และ "อริสัจ"→"อริยสัจ"; หน้านั้นระบุว่าคัดจากหนังสือ "มนต์พิธีแปล" รวบรวมโดยพระครูอรุณธรรมรังษี (เอี่ยม สิริวัณโณ) วัดอรุณราชวราราม

