๘. วิชยาเถรีคาถา

๘. วิชยาเถรีคาถา

ภาษิตของพระวิชยาเถรี

(พระวิชยาเถรีได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ด้วยการรเปล่งอุทานว่า)

เราบังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้

จึงไม่ได้ความสงบใจ

ต้องเข้าออกจากที่อยู่ถึง ๔-๕ ครั้ง

จึงเข้าไปหาพระเขมาภิกษุณี

ไต่ถามโดยเคารพ

ท่านแสดงธรรมโปรดเรา คือ ธาตุ อายตนะ

@เชิงอรรถ :

@๑ สักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่าเป็นตัวของตน) วิจิกิจฉา (ความสงสัย) สีลัพพตปรามาส (ความถือมั่น

@ศีลพรต) กามราคะ (ความกำหนัดในกาม) ปฏิฆะ (ความหงุดหงิดขัดเคือง) รูปราคะ (ความปรารถนา

@ในรูปภพ) อรูปราคะ (ความปรารถนาในอรูปภพ) มานะ (ความสำคัญตน) อุทธัจจะ (ความฟุ้งซ่าน)

@อวิชชา (ความไม่รู้จริง)

อริยสัจ ๔ อินทรีย์ ๕ พละ ๕ โพชฌงค์ ๗

และมรรคมีองค์ ๘ เพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด

เราฟังคำของท่านแล้วได้ปฏิบัติตามที่ท่านพร่ำสอน

ในปฐมยามแห่งราตรีก็ระลึกชาติก่อนได้

ในมัชฌิมยามแห่งราตรี ก็ชำระทิพยจักษุให้หมดจดได้

ในปัจฉิมยามแห่งราตรี ทำลายกองแห่งความมืดได้

ในกาลนั้น เรามีความสุขซึ่งเกิดแต่ปีติแผ่ไปทั่วร่างกายอยู่

ในวันที่ ๗ ก็ได้ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว

จึงเหยียดเท้าออก

ฉักกนิบาต จบ