๗. อยกูฏชาดก

๗. อยกูฏชาดก (๓๔๗)

ว่าด้วยยักษ์ถือพะเนินเหล็กใหญ่

(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสกับยักษ์ว่า)

วันนี้ท่านที่ถือพะเนินเหล็กล้วนๆ ใหญ่เหลือประมาณ

ยืนอยู่กลางอากาศ ถูกเขาแต่งตั้งมาเพื่อคุ้มครองรักษาข้าพเจ้า

หรือว่าพยายามจะฆ่าข้าพเจ้า

(ยักษ์ฟังคำของพระราชาโพธิสัตว์แล้ว จึงกราบทูลว่า)

ข้าแต่มหาราช ข้าพระองค์เป็นทูตถูกพวกรากษสส่งมาที่นี้

เพื่อปลงพระชนม์พระองค์

แต่ว่าพระอินทเทวราชคุ้มครองพระองค์อยู่

เพราะเหตุนั้น ข้าพระองค์จึงผ่าพระเศียรของพระองค์ไม่ได้

(พระราชาโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงตรัส ๒ คาถาว่า)

ก็ถ้าท้าวมัฆวานเทวราชผู้เป็นจอมแห่งเทพ

พระสวามีของพระนางสุชาดาคุ้มครองรักษาข้าพเจ้าอยู่

พวกปีศาจทั้งปวงจงแผดเสียงคำรามไปเถิด

ข้าพเจ้าไม่สะดุ้งกลัวพวกรากษส ๑- เลย

พวกกุมภัณฑ์และพวกปีศาจในกองหยากเยื่อทั้งปวง

จงคร่ำครวญไปเถิด

ปีศาจทั้งหลายไม่สามารถจะรบกับข้าพเจ้าได้

ท่าทางที่ทำให้น่ากลัวนั้นมีอยู่เป็นอันมาก

อยกูฏชาดกที่ ๗ จบ

๘. อรัญญชาดก (๓๔๘)

ว่าด้วยวัตรของผู้ออกจากป่า

(ดาบสหนุ่มกล่าวกับดาบสผู้เป็นบิดาว่า)

คุณพ่อ ลูกออกจากป่าไปสู่บ้านแล้ว

ควรจะคบคนมีศีลอย่างไร มีข้อปฏิบัติอย่างไร

ลูกถามแล้ว ขอพ่อจงบอกข้อนั้น

@เชิงอรรถ :

@๑ รากษส ในที่นี้หมายถึงยักษ์ร้าย ผีเสื้อน้ำ (ขุ.ชา.อ. ๔/๑๘๗/๔๑๑-๔๑๒)