คลังบทสวดมนต์

พระปริตรแผ่เมตตาแก่พญางูทั้งสี่ตระกูลและสัตว์ทุกจำพวก ทั้งไม่มีเท้า สองเท้า สี่เท้า และมีเท้ามาก เพื่อป้องกันภัยจากอสรพิษและสัตว์ร้าย สวดในพิธีเจริญพระพุทธมนต์

พระปริตรของนกยูงทองที่นอบน้อมพระอาทิตย์และพระพุทธเจ้าทั้งเช้าและเย็น จนพ้นจากบ่วงนายพราน เป็นพระปริตรคุ้มครองให้แคล้วคลาดปลอดภัยตลอดวันคืน

พระปริตรนอบน้อมพระพุทธเจ้า ๗ พระองค์ตั้งแต่พระวิปัสสีถึงพระโคดม ท้าวจาตุมหาราชถวายไว้เพื่อคุ้มครองพุทธบริษัทจากอมนุษย์และภูตผีที่ไม่เลื่อมใส สวดในพิธีเจริญพระพุทธมนต์ โดยเฉพาะเมื่อต้องการความคุ้มครอง

พระปริตรสัจกิริยาของพระองคุลิมาลที่กล่าวแก่หญิงมีครรภ์ว่า ตั้งแต่เกิดในอริยชาติมิได้จงใจปลงชีวิตสัตว์เลย ด้วยสัจวาจานี้ขอความสวัสดีจงมี นิยมสวดให้สตรีมีครรภ์คลอดบุตรโดยสวัสดิภาพ

พระปริตรว่าด้วยโพชฌงค์ ๗ อ้างเหตุการณ์ที่พระมหากัสสปะ พระโมคคัลลานะ และพระพุทธองค์เองหายจากอาพาธเพราะได้ฟังโพชฌงค์ นิยมสวดให้ผู้ป่วยฟังเพื่อเป็นกำลังใจและความสวัสดี

พระปริตรขจัดลางร้าย อวมงคล เสียงนกที่น่าหวาดหวั่น เคราะห์ร้ายและฝันร้าย ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ สวดเมื่อต้องการปัดเป่าสิ่งไม่เป็นมงคล

คาถาส่งเทวดากลับ สวดปิดท้ายพิธีเจริญพระพุทธมนต์ — ขอให้สัตว์ผู้มีทุกข์ ภัย และโศกพ้นจากสิ่งนั้น เชิญเทวดาอนุโมทนาบุญแล้วกลับสู่วิมานของตน

พระปริตรคุ้มครองจากอัคคีภัย — สัจกิริยาของพระโพธิสัตว์เมื่อเสวยพระชาติเป็นลูกนกคุ่ม ที่ยังบินไม่ได้เดินไม่ได้และถูกไฟป่าล้อม จึงตั้งสัจจะอ้างคุณของศีล ความสัตย์ ความสะอาด และความเอ็นดูที่มีอยู่ในโลก พร้อมทั้งพระพุทธเจ้าในปางก่อน ไฟป่าจึงหลีกออกไป ๑๖ กรีส นิยมสวดเป็นพระปริตรบทหนึ่งในพิธีเจริญพระพุทธมนต์ เพื่อความสวัสดีและป้องกันภัยจากไฟ

บทพิจารณาปัจจัย ๔ ในขณะที่กำลังใช้สอย — จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และเภสัช ว่าใช้เพียงเพื่อบรรเทาทุกข์ ไม่ใช่เพื่อความเพลิดเพลิน สำหรับพระภิกษุสามเณรพิจารณาทุกครั้งที่บริโภคปัจจัย

บทพิจารณาปัจจัย ๔ ที่บริโภคล่วงไปแล้วโดยมิได้พิจารณาในขณะนั้น สวดย้อนพิจารณาในตอนเย็นหรือก่อนนอน เป็นคู่กับตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ

ธรรม ๑๐ ประการที่บรรพชิตพึงพิจารณาเนือง ๆ ตั้งแต่ความมีเพศต่างจากคฤหัสถ์ ชีวิตที่เนื่องด้วยผู้อื่น ไปจนถึงการถามตนว่าวันคืนล่วงไปเราทำอะไรอยู่ สำหรับพระภิกษุสามเณรพิจารณาประจำวัน

บทพิจารณาสำหรับผู้บวช ให้ระลึกว่าคนทั้งหลายเรียกเราว่าสมณะ และเราก็ปฏิญญาตนว่าเป็นสมณะ จึงต้องปฏิบัติให้สมกับชื่อและคำปฏิญญานั้น เพื่อให้ทานของผู้ถวายปัจจัยมีผลมาก และการบรรพชาไม่เป็นหมัน