รวมบทสวดพร้อมคำอ่าน คำแปล และลำดับการสวด สำหรับทุกช่วงเวลา
บทปลุกใจให้ร่าเริงในธรรมและชักชวนให้ปรารภความเพียร สำหรับพระภิกษุสามเณรสวดพิจารณา — พระพุทธเจ้าตรัสว่าธรรมที่ทรงแสดงไว้ดีแล้วนี้ สมควรที่กุลบุตรผู้บวชด้วยศรัทธาจะสละชีวิตทำความเพียร คนเกียจคร้านอยู่เป็นทุกข์ ผู้ปรารภความเพียรอยู่เป็นสุข การบรรลุธรรมอันเลิศย่อมไม่มีด้วยการกระทำอันเลว
คาถาสัจกิริยา อ้างความจริงว่าไม่มีที่พึ่งอื่นนอกจากพระรัตนตรัย ขอความสวัสดีจงมีด้วยอานุภาพแห่งสัจวาจานั้น สวดในหมู่ภิกษุหลังฟังพระปาฏิโมกข์
บทยกหัวข้อเรื่องศีลขึ้นแสดง ว่าภิกษุพึงเป็นผู้มีศีลสมบูรณ์ มีปาติโมกข์สมบูรณ์ สำรวมในปาติโมกขสังวร เห็นภัยในโทษเพียงเล็กน้อย สวดในหมู่ภิกษุหลังฟังพระปาฏิโมกข์
คาถาที่ตายนเทพบุตรกล่าวถวายพระพุทธเจ้า สอนให้เพียรตัดกระแสตัณหา บรรเทากาม และทำกิจให้จริงจัง เพราะการบวชที่ย่อหย่อนยิ่งเกลื่อนกลาดด้วยโทษ สวดในหมู่ภิกษุหลังฟังพระปาฏิโมกข์
บทแสดงโอวาทปาฏิโมกข์ฉบับมีท่อนนำ ยกคาถา ๓ บทอันเป็นหัวใจคำสอนของพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ขึ้นแสดง สวดปิดท้ายชุดบทธรรมสำหรับภิกษุหลังฟังพระปาฏิโมกข์
ปฐมเทศนาที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่พระปัญจวัคคีย์ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ในวันเพ็ญเดือน ๘ (วันอาสาฬหบูชา) เพื่อประกาศธรรมจักร การตรัสรู้อริยสัจ ๔ และทางสายกลาง (มัชฌิมาปฏิปทา) อันนำไปสู่การบรรลุโสดาบันของท่านพระอัญญาโกณฑัญญะ ทำให้พระรัตนตรัยครบองค์สาม
คาถาว่าด้วยความเคารพอันเป็นเหตุแห่งความไม่เสื่อม (เคารพในพระศาสดา พระธรรม พระสงฆ์ สมาธิ ไตรสิกขา ความไม่ประมาท และการปฏิสันถาร ใกล้พระนิพพาน)
ธัมมุทเทส (หัวข้อธรรม) ๔ ข้อ ที่ท่านพระรัฐปาละแสดงถวายพระเจ้าโกรัพยะ ว่าด้วยความจริงของโลกอันเป็นเหตุให้ออกบวช: โลกไม่เที่ยง ไม่มีที่ต้านทาน ไม่มีอะไรเป็นของตน และพร่องเป็นทาสแห่งตัณหา
พระสูตรที่เทวดาทูลถามถึงเหตุแห่งความเสื่อมของคน พระพุทธเจ้าตรัสตอบเป็นคาถา ๑๒ ข้อ ตั้งแต่การไม่ใคร่ธรรม จนถึงความอยากใหญ่เกินฐานะ ปิดท้ายด้วยคาถาสรุปของผู้เป็นบัณฑิต
บทอนุโมทนาที่พระสงฆ์สวดให้ทายกหลังรับถวายทาน — ท่อน "ยะถา…" เป็นการอุทิศส่วนกุศลแก่ผู้ล่วงลับ (ทายกกรวดน้ำช่วงนี้) ต่อด้วยท่อน "สัพพีติโย…" ซึ่งเป็นคำให้พร (ทายกประนมมือรับพร)
บทอนุโมทนาที่พระสงฆ์สวดให้ทายกหลังรับถวายทาน ต่อด้วยท่อนสัพพีติโย ซึ่งเป็นคำให้พรให้ทายกประนมมือรับพร
